Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2008

Τ. ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ - T. LIVADITIS

ΑΝΘΡΩΠΟΣ Αν θέλεις να λέγεσαι Aνθρωπος δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο. Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα ματώσουν απ' τις φωνές το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρεςμα ούτε βήμα πίσω. Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζεις την αδικία. Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή. Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες ... μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται στην νύχτα του πολέμου έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω απ΄τις οβίδες. Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου αν θέλεις να λέγεσαι Aνθρωπος. Αν θέλεις να λέγεσαι Aνθρωπος μπορεί να χρειαστεί ν' αφήσεις τη μάνα σου, την αγαπημένη ή το παιδί σου. Δε θα διστάσεις. Θ' απαρνηθείς την λάμπα σου και το ψωμί σου θ' απαρνηθείς τη βραδινή ξεκούραση στο σπιτικό κατώφλιγια τον τραχύ δρόμο που πάει στο αύριο. Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις και ούτε θα φοβηθείς. Το ξέρω, είναι όμορφο ν' ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ, να κοιτάς εν' άστρο, να ονειρεύεσαι είναι όμορφο σκυμμένος πάνω απ΄ το κόκκινο στόμα της αγάπης σου να την ακούς να λεει τα όνειρα της για το μέλλον. Μα εσύ πρέπει να τ' αποχαιρετήσεις όλ' αυτά και να ξεκινήσεις γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου, για όλα τ' άστρα, για όλες τις λάμπες και για όλα τα όνειρα αν θέλεις να λέγεσαι Aνθρωπος. Αν θέλεις να λέγεσαι Aνθρωπος μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι ή και περισσότερα χρόνιαμα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη, τη μάνα σου και τον κόσμο. Εσύ και μες απ' το τετραγωνικό μέτρο του κελιού σου θα συνεχίζεις το δρόμο σου πάνω στη γη. Κι όταν μες στην απέραντη σιωπή, τη νύχτα θα χτυπάς τον τοίχο του κελιού σου με το δάχτυλο απ' τ' άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία. Εσύ, κι ας βλέπεις να περνάν τα χρόνια σου και ν' ασπρίζουν τα μαλλιά σου δε θα γερνάς. Εσύ και μες στη φυλακή κάθε πρωί θα ξημερώνεσαι πιο νέος αφού όλο και νέοι αγώνες θ' αρχίζουμε στον κόσμο αν θέλεις να λέγεσαι Aνθρωπος. Αν θέλεις να λέγεσαι Aνθρωπος θα πρέπει να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό. Αποβραδίς στην απομόνωση θα γράψεις ένα μεγάλο τρυφερό γράμμα στη μάνα σου θα γράψεις στον τοίχο την ημερομηνία, τ' αρχικά του ονόματός σου και μια λέξη: Ειρήνη σα νά'γραφες όλη την ιστορία της ζωής σου. Να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό να μπορείς να σταθείς μπροστά στα έξη ντουφέκια σα να στεκόσουνα μπροστά σ' ολάκερο το μέλλον. Να μπορείς, απάνω απ' την ομοβροντία που σε σκοτώνειεσύ ν' ακούς τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων που τραγουδώντας πολεμάνε για την Eιρήνη. Αν θέλεις να λέγεσαι Aνθρωπος Τάσος Λειβαδίτης

1 σχόλιο:

  1. Se vuoi chiamarti Uomo

    Se vuoi chiamarti uomo
    non smetterai nemmeno per un momento
    di batterti per la pace e la giustizia.
    Uscirai per le strade, griderai,
    le tue labbra sanguineranno dalle grida
    il tuo viso sanguinerà dalle pallottole,
    ma non devi fare ma, un passo indietro.

    Ogni tuo grido un sasso alle vetrate dei guerrafondai
    ogni tuo gesto sarà per distruggere l'ingiustizia.
    E ricorda: non distrarti neanche per un momento.

    Se solo per un po ripenserai alla tua infanzia
    permetterai che migliaia di bambini
    vengano trucidati mentre giocano spensierati
    nei loro paesi.

    ...per un attimo guarderai il tramonto
    domani degli uomini si perderanno nella notte
    della guerra
    se solo per un momento ti fermerai a sognare
    migliaia di sogni umani diventeranno cenere
    sotto le bombe.

    Non hai tempo
    non hai tempo per te stesso
    se vuoi chiamarti Uomo.

    Se vuoi chiamarti uomo
    forse sarà necessario lasciare la tua mamma,
    la tua amata o il tuo bambino.
    Non esitare.

    Rinuncerai alla tua luce
    e al tuo pane
    rinuncerai al riposo serale sulla soglia di casa
    per intraprendere la dura strada che porta al domani.

    Niente ti spaventerà
    o avrai paura.

    Lo so, è bello ascoltare
    una fisarmonica a sera, guardare una stella,
    e sognare
    è bello stare chino
    sulle labbra vermiglie
    della tua amata
    e sentirla parlare
    dei suoi sogni per il futuro.

    Ma tu devi dire addio
    a tutto questo
    e devi metterti in cammino
    perché tu sei responsabile
    per tutte le fisarmoniche
    del mondo,
    per tutte le stelle,
    per tutte le lampade
    e per tutti i sogni
    se vuoi chiamarti Uomo.

    Se vuoi chiamarti uomo
    forse sarà necessario
    che ti mettono in prigione per venti o anche più anni
    ma tu anche dentro alla prigione
    ti ricorderai sempre della primavera,
    della tua madre e del mondo.

    Tu da quel metro quadrato che sarà la tua cella
    continuerai per la tua strada sulla terra.

    E quando nell'infinito silenzio di notte
    busserai al muro della cella con la mano
    dall'altra parte del muro
    ti risponderà la Spagna.

    Tu, anche se pur vedrai
    gli anni passare
    e i tuoi capelli imbiancarsi
    non invecchierai.

    Tu anche dentro alla prigione ogni mattina
    ti sveglierai più giovane
    giacché sempre nuove lotte cominceremo nel mondo
    se vuoi chiamarti Uomo.

    Se vuoi chiamarti Uomo
    devi esser pronto a morire
    un mattino qualsiasi.

    La sera prima nella solitudine scriverai
    una lunga tenera lettera alla tua madre
    scriverai sul muro la data,
    le iniziali del tuo nome
    ed una parola: Pace
    come se scrivessi tutta la storia della tua vita.

    Devi essere pronto a morire un mattino qualsiasi
    devi poter stare davanti
    ai sei fucili
    come se stessi davanti
    al futuro intero.

    Devi, sulla scarica di fucileria che ti sta ammazzando
    tu devi poter sentire
    i milioni di persone semplici che cantando lottano
    per la PACE...
    Se vuoi chiamarti Uomo.

    Tasos Livaditis

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ευχαριστώ για την επίσκεψη.
Grazie per la tua Gentilezza.

Lunapiena