Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016

ΣΟΛΩΝ ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ


ΣΟΛΩΝ ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ

Το 594 π.Χ εκλέχτηκε άρχοντας και απέκτησε
την εξουσία να Ν ο μ ο θ ε τ ε ί.

Από εκείνη την στιγμή ο Σόλωνας προχώρησε
με προσοχή στο έργο του που θα άλλαζε την Αθήνα.
Η Νομοθεσία του γράφτηκε σε ξύλινες Π λ ά κ ε ς
οι οποίες στήθηκαν στο Π ρ υ τ α ν ε ί ο.

Από τις πάρα πολλές μ ε τ α ρ ρ υ θ μ ί σ ε ι ς 
που εισήγαγε οι σπουδαιότερες ήταν: 
η παραχώρηση Δ ι κ α ι ω μ ά τ ω ν
και στο Λ α ό... για την εκλογή των αρχόντων και..
η "Σεισάχθεια" με την οποία χαρίστηκαν τα χρέη
απελευθερώθηκαν όλοι όσοι έγιναν γι'αυτό δούλοι
και απαγορεύτηκε ο δανεισμός 
με την υποθήκη σωμάτων.

Ο Σόλωνας χώρισε τους κατοίκους σε 4 Τάξεις
 με βάση όχι την καταγωγή όπως ίσχυε 
αλλά την κτηματική τους περιουσία.
Στην 1η τάξη ανήκαν αυτοί που είχαν ιδιόκτητη γη
και εισόδημα 500 μεδίμνων.
Η 2η όσοι είχαν εισόδημα 300.
Στην 3η όσους είχαν εισόδημα
περισσότερο απο 200 και λιγότερο απο 300.
Και στην 4η ανήκαν αυτοί που είχαν 
ελάχιστο ή και καθόλου εισόδημα .
Στις πρώτες 3 τάξεις επέβαλε φ ο ρ ο λ ο γ ί α...
αναλόγως των εσόδων τους.
Αναδιοργάνωσε το στρατό στον οποίο πλέον
υπηρετούσαν ως οπλίτες μόνο οι 3 πρώτες τάξεις
ενώ οι 2 πρώτες μπορούσαν να υπηρετούν 
στο ιππικό τρέφοντας οι ίδιοι το άλογο τους.
Από την 4η τάξη στρατεύονταν ως "ψιλοί"
αλλά μπορούσαν να υπηρετήσουν και σαν οπλίτες
μόνο όμως σε έκτακτη ανάγκη και μόνο
αφού εξοπλίζονταν άπω το δημόσιο ταμείο.
Από την πρώτη τάξη εκλέγονταν οι άρχοντες
και από τις τρείς πρώτες οι βουλευτές.
Η βουλή δημιουργήθηκε από τον Σόλωνα
και αποτελούνταν απο 400 άτομα... 
που εκλέγονταν για έ ν α χρόνο.
Καθιέρωσε επίσης 
το Λαϊκό Δικαστήριο της Ηλιαίας
που αποτελούσαν 6.000 άντρες.
Εκει μπορούσαν να καταγγέλλουν 
οι πολίτες τους άρχοντες.
Επέβαλε την υποχρεωτική σ υ μ μ ε τ ο χ ή 
των πολιτών στα κοινά.
Ρύθμισε επίσης την ο ι κ ο ν ο μ ί α...
 με την απαγόρευση της ε ξ α γ ω γ ή ς λαδιού 
παρά μόνο... όταν υπήρχε πλεόνασμα.

ΣΟΛΩΝ ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ: ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ


ΣΟΛΩΝ ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ: Σ Ε Ι Σ Α Χ Θ Ε Ι Α
(Προπομπός της Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α Σ)

Σαν ποιό άφησαν στη μέση απ' όσα μ' έκαμαν
να συγκαλέσω το λ α ό σε σύναξη;

Μπρος στου καιρού το δικαστήριο,
μάρτυρα άριστον έχω την τρανή μητέρα
των θεών του Ολύμπου, τούτη δω τη μαύρη Γη,
που πάνωθέ της πέτρες σήκωσα πολλές,
των χ ρ ε ώ ν σ η μ ά δ ι α.
Σ κ λ ά β α πρώτα αυτή'τανε
και τώρα Λ ε ύ τ ε ρ η είναι
κι Α θ η ν α ί ο υ ς πολλούς,
που δίκια ή άδικα είχαν π ο υ λ η θ ε ί μακριά,
στη θεόχτιστη Π α τ ρ ί δ α τους ξανάφερα
άλλοι, που χ ρ έ η αβάσταχτα τους πιέζανε,
μόνοι είχαν φύγει, και γυρνώντας δω κι εκεί
την αττική τη γ λ ώ σ σ α είχαν ξεχάσει πιά,
κι απ' της σκλαβιάς άλλοι υποφέραν την ντροπή
εδώ στον τόπο, μπρος στ' αγρίεμα
τρέμοντας των αφεντάδων.
Ό λ ο υ ς τους Λ ε υ τ έ ρ ω σ α


Και βία μαζί και Δ ί κ ι ο συνταιριάζοντας
τα' φερα τούτα εγώ ως στην άκρη,
δυνατά, έτσι ό π ω ς είχα τάξει.
Ν ό μ ο υ ς όρισα ό μ ο ι ο υ ς
με τους μεγάλους και για τους μικρούς
το Δ ί κ ι ο δρόμο... στον καθένα δείχνοντας.
Αν τη βουκέντρα κάποιος άλλος έπιανε,
άνθρωπος φιλοχρήματος, κακόβουλος,
αντίς για μέ, το Λ α ό δεν θα τον δάμαζε
γιατί... αν παραδεχόμουν όσα θ' άρεσε σ' αυτούς
εδώ να πάθουνε οι αντίπαλοι
κι όσα στου νού τους βάζουν τούτοι για κεινούς,
η Π ό λ η απ' άντρες πλήθος.. θα' μενε ο ρ φ α ν ή.

Γι' αυτό ά μ υ ν α κρατούσα απ' όλες τις μεριές,
λύκος ζωσμένος... από σκυλολόι πυκνό.

(Μετάφραση: Θρ. Σταύρου
................................
Ο Σόλων (περ. 639 - 559 π.Χ.) 
Αθηναίος Νομοθέτης, Φιλόσοφος, Ποιητής 
Ένας από τους επτά Σοφούς της αρχαίας Ελλάδας.
Γεννήθηκε το 640 π.Χ. στην Αθήνα
και καταγόταν από την οικογένεια των Κοδριδών 
στην οποία ανήκε και ο τελευταίος βασιλιάς των Αθηναίων Κόδρος.
Αρχικά ασχολήθηκε με το εμπόριο και ταξίδεψε σε Αίγυπτο και Ασία. 
Με δική του παρότρυνση οι Αθηναίοι κατάφεραν
να αποσπάσουν την Σαλαμίνα από τους Μεγαρείς.

Το 594 π.Χ. εκλέχθηκε Ά ρ χ ο ν τ α ς 
και απέκτησε την εξουσία να νομοθετεί.
Η Ν ο μ ο θ ε σ ί α του γράφτηκε σε ξύλινες πλάκες 
οι οποίες στήθηκαν στο Πρυτανείο.
Από τις μεταρρυθμίσεις που εισήγαγε ήταν...
η παραχώρηση Δ ι κ α ι ω μ ά τ ω ν και στον Λαό 
για την εκλογή των αρχόντων και...
η ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ, από το σ ε ί ω και ά χ θ ο ς 
που σημαίνει βάρος ( Α π ο τ ί ν α ξ η ς Βαρών)
^
Στα πλαίσια της Σ ε ι σ ά χ θ ε ι α ς... 
ο Σόλων κ α τ ά ρ γ η σ ε... τα χρέη ιδιωτών
προς ιδιώτες και προς το δημόσιο
α π ε λ ε υ θ έ ρ ω σ ε όσους Αθηναίους 
είχαν γίνει δούλοι λόγω χρεών στην ίδια την Αθήνα 
και επανέφερε στην πόλη όσους εν τω μεταξύ 
είχαν μεταπωληθεί ως δούλοι στο εξωτερικό. 
Για να μην επαναληφθεί το φαινόμενο, 
κ α τ ά ρ γ η σ ε το δανεισμό με εγγύηση το σώμα 
(προσωπική ελευθερία) του δανειολήπτη 
και των μελών της οικογένειάς του. 
Α μ ν ή σ τ ε υ σ ε επίσης... 
τα αδικήματα που επέφεραν 
στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων.

Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2016

ΤΟΥΤΟΣ ο ΤΟΠΟΣ...





















Τούτος ο Ουρανός... δεν φοβάται τα σύννεφα

Τούτη τη Θάλασσα... δεν την τρομάζουν οι τρικυμίες
Τούτος ο Τόπος... γέννησε Θεούς.. Ήρωες.. και Σοφία
Τούτα τα βράχια.. στέριωσαν με αίμα και δάκρυ
ποτάμια από ιδρώτα... πότισαν τους κάμπους της
Γεννήθηκε μες στους αφρούς της... η Ομορφιά
μες στο σκοτάδι...
κυοφόρησε τη Λευτεριά του Κόσμου!

Lunapiena

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2016

Lunapiena: Δες τον Άνθρωπο


Δες τον Άνθρωπο..
Όποιος έμαθε ν’ αφουγκράζεται
με προσοχή την φύση και τα όντα, 
μπορεί να μάθει και τον άνθρωπο
γιατί... μες στην ουσία του αν ψάξει 

θα τα ’βρει όλα:
τη θλίψη του φθινοπώρου
το χαμόγελο της άνοιξης
την ξενοιασιά του καλοκαιριού
και τη ψύχρα του χειμώνα…
τη ψυχρότητα των ερπετών,
τη περηφάνεια των αλόγων,
τη πονηριά της αλεπούς,
την ετοιμότητα του λαγού,
τη μοναξιά του αετού..
και τη χάρη των γλάρων!


Lunapiena

^
Osserva l’Uomo

Chi sa ascoltare la natura
può conoscere anche l’uomo
nel suo essere 
si trova un po di tutto:
La tristezza dell’ autunno
il sorriso di primavera,
la spensieratezza d’ estate
e la freddezza d’inverno.
Il sangue freddo dei rettili
l’ orgoglio del cavallo
l’ astuzzia della volpe
la prontezza della lepre
la solitudine dell’ aquila
e la grazia del gabbiano.

Lunapiena

Κυριακή, 10 Ιουλίου 2016

M. Yourcenar: ΑΔΡΙΑΝΟΥ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ


M. Yourcenar: 
«ΑΔΡΙΑΝΟΥ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ»

«...Όσο πήγαινε, αισθανόμουν πιο έντονα 
την απόλυτη α ν ά γ κ η να συγκεντρώσω 
και να διατηρήσω τα Αρχαία Κείμενα, 
ν' αναθέσω σ' ευσυνείδητους γραφιάδες 
να κάνουν καινούργια αντίγραφα. 
Αυτήν την όμορφη α π ο σ τ ο λ ή δεν τη θεωρούσα 
καθόλου λιγότερο ε π ε ί γ ο υ σ α από τη βοήθεια 
προς τους απόμαχους ή τη συμπαράσταση
προς τις πολύτεκνες και φτωχές οικογένειες. 
Αναλογιζόμουν πως μερικοί πόλεμοι, η αθλιότητα 
που τους ακολουθεί, μια περίοδος χυδαιότητας 
και αγριότητας κάτω από μερικούς κακούς πρίγκιπες,
θα ήτανε αρκετοί για να χ α θ ο ύ ν για πάντα 
οι σ κ έ ψ ε ι ς που φτάσανε ως εμάς 
μ ' αυτά τα λεπτεπίλεπτα αντικείμενα, 
τα φτιαγμένα από ίνες και μελάνη. 
Π ι σ τ ε ύ ω πως κάθε άνθρωπος που είχε 
λίγο πολύ την τύχη να επωφεληθεί απ' αυτήν 
την κληρονομιά του πολιτισμού, έχει την υποχρέωση 
να την π ρ ο σ τ α τ ε ύ ε ι για το ανθρώπινο γένος»
............................
«Έ β λ ε π α... να ξαναγυρνάνε οι άγριοι κώδικες, 
οι ανελέητοι θεοί, ο αδιαφιλονίκητος 
δ ε σ π ο τ ι σ μ ό ς των βαρβάρων πριγκίπων.
Έ β λ ε π α... τον κόσμο να κομματιάζεται 
σε εχθρικά κράτη,
 αιώνια στις άρπαγες της ανασφάλειας.
Άλλοι σκοποί, που θα τους απειλούσαν άλλα βέλη, 
θα περιπολούσαν μελλοντικές πολιτείες. 
Το βλακώδες, αναίσχυντο και α π ά ν θ ρ ω π ο παιχνίδι 
θα συνεχιζόταν, και, γερνώντας το γένος, αναμφίβολα, 
θα πρόσθετε κι άλλα ραφιναρίσματα τ ρ ό μ ο υ σ' αυτό. 
Σε σύγκριση, η εποχή μας που είμαι σε θέση 
να γνωρίζω καλύτερα απ' οποιονδήποτε άλλον 
τις ανεπάρκειες και τα ελαττώματά της, 
ίσως κ ά π ο τ ε θεωρηθεί σαν ένας 
από του χρυσούς αιώνες της ανθρωπότητας«»
................................
«Το μέλλον του κόσμου δεν με ανησυχεί πια. 
Δεν προσπαθώ πια να υπολογίσω με αγωνία 
τη μακρόχρονη ή όχι διάρκεια της ρωμαϊκής ειρήνης. 
Αφήνω τους θεούς να τα κανονίσουν. Όχι γιατί απέκτησα 
μεγαλύτερη ε μ π ι σ τ ο σ ύ ν η στη δικαιοσύνη τους, 
που δεν είναι η δική μας, ή περισσότερη π ί σ τ η 
στη Σοφία των ανθρώπων. Το αντίθετο αληθεύει. 
Η ζωή είναι απαίσια. Το γνωρίζουμε. Αλλά ακριβώς.. 
γιατί δεν περιμένω πολλά... από την ανθρώπινη φύση, 
οι λίγες πρόοδοι, οι προσπάθειες για μια νέα αρχή,
μια συνέχεια, μου φαίνονται σαν θαύματα που σχεδόν
μ΄αποζημιώνουν για την τεράστια μάζα των δεινών, 
των αποτυχιών, της αδιαφορίας και της πλάνης. 
Οι καταστροφές και τα ερείπια θα 'ρθουν. Η αταξία 
θα θριαμβεύσει, αλλά από καιρό σε καιρό και η τάξη.
Η Ε ι ρ ή ν η... θα στεριώσει και πάλι α ν ά μ ε σ α 
σε δυο περιόδους πολέμου. Οι λέξεις Ε λ ε υ θ ε ρ ί α, 
Α ν θ ρ ω π ι ά, Δ ι κ α ι ο σ ύ νη , θα ξαναβρισκουν 
εδώ και κει το νόημα, που επιχειρήσαμε να τους δώσουμε.

Τα β ι β λ ί α μας, δεν θα χαθούν όλα. 
Θα ε π ι σ κ ε υ ά σ ο υ μ ε τα ραγισμένα αγάλματα μας. 
Άλλοι τρούλοι και άλλα αετώματα θα γεννηθούν 
από τους τρούλους και τ' αετώματά μας. 
Μερικοί άνθρωποι θα σ κ ε φ τ ο ύ ν... 
θα αισθανθούν σαν και μας. Τ ο λ μ ώ... να βασίζομαι 
σ' α υ τ ο ύ ς... τους συνεχιστές, τους σπαρμένους 
σ' ακανόνιστα διαστήματα κατά μήκος των αιώνων, 
πάνω σ' αυτή τη διακεκομμένη Α θ α ν α σ ί α. 
Αν οι βάρβαροι γίνουν κ ά π ο τ ε... κύριοι 
της αυτοκρατορίας του κόσμου, θ' αναγκαστούν 
να υιοθετήσουν ορισμένες μεθόδους μας. 
Θα κ α τ α λ ή ξ ο υ ν... να μας μοιάσουν...«



ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ - Hadrien





^

ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ - Hadrien-ven
Αρχαιολογικό Μουσείο Βενετία

«Ο Λεωτυχίδης (αρχαίος Έλλην Ιατρός),
 κοφτερό μυαλό, 

μου είχε μάθει να π ρ ο τ ι μ ώ
απ' τα λόγια.. τα πράγματα, 

να δυσπιστώ προς τα αποφθέγματα,
να παρατηρώ μάλλον παρά να κρίνω
...»

«'Οσο για μένα, αναζήτησα την Ελευθερία
πιο πολύ από τη δύναμη, και τη δύναμη μόνο.. 
γ ι α τ ί... ως ένα σημείο ευνοεί την E λ ε υ θ ε ρ ί α...»
«Από τη στιγμή...
που άρχισε να μετράει στη ζωή μου η Tέχνη 
έπαψε να ΄ναι πολυτέλεια
 και... έγινε καταφύγιο, μορφή α γ ω γ ή ς»


M. Yourcenar: «ΑΔΡΙΑΝΟΥ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ»

ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ

ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ - Bust_Hadrian_Musei_Capitolini_MC817
Ο Πόπλιος Αίλιος Τραϊανός Αδριανός
(24 Ιανουαρίου 76 - 10 Ιουλίου 138),
στα λατινικά Publius Aelius Traianus Hadrianus, 

ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας κατά τα έτη 117–138

Σύμφωνα με την Historia Augusta 
ο αυτοκράτορας Αδριανός,
λίγο πριν πεθάνει... 
συνέθεσε το ακόλουθο  π ο ί η μ α:

«Animula, vagula, blandula
Hospes comesque corporis
Quae nunc abibis in loca
Pallidula, rigida, nudula,
Nec, ut soles, dabis iocos...»

P. Aelius Hadrianus Imperator

^
«Μικρή ψυχή... περιπλανώμενη και γητεύτρα
Φιλοξενούμενη... και σύντροφε του σώματος
Που σύντομα θα αναχωρήσεις για τόπους
Σκοτεινούς, παγωμένους και ομιχλώδεις
Ένα τέλος σε όλα σου τα αστεία...»