Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2008

ΨΩΜΙ και ΤΡΑΓΟΥΔΙ....

Μ' αεροπλάνα και βαπόρια και με τους φίλους τους παλιούς τριγυρνάμε στα σκοτάδια κι όμως εσύ δε μας ακούς. Δε μας ακούς που τραγουδάμε με φωνές ηλεκτρικές μεσ' στις υπόγειες στοές, ώσπου οι τροχιές μας συναντάνε τις βασικές σου τις αρχές. Ο πατέρας μου, ο Μπάτης ήρθε απ' τη Σμύρνη το εικοσιδυό κι έζησε πενήντα χρόνια σ' ένα κατώι μυστικό. Σ' αυτόν τον κόσμο όσοι αγαπούνε τρώνε βρώμικο ψωμί κι οι πόθοι τους ακολουθούνε υπόγεια διαδρομή. Χτες το βράδυ είδα ένα φίλο σαν ξωτικό να τριγυρνά πάνω στη μοτοσικλέτα και πίσω τρέχανε σκυλιά Σήκω ψυχή μου δώσε ρεύμα βάλε στα ρούχα σου φωτιά βάλε στα όργανα φωτιά να τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα η τρομερή μας η λαλιά. Διονύσης Σαβόπουλος

10 σχόλια:

  1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Sugli aerei e sulle navi
    in compania dei vecchi amici
    giriamo nel buio
    ma tu non ti accorgi...

    Non ascolti le nostre canzoni
    con voce elettroniche
    nelle gallerie sotterranee
    fin quando le nostre strade
    incrocciano le tue credence.

    Il mio padre, Vento
    è venuto dalla Smirne al 22,
    e ha vissuto 50 anni
    in un sotterraneo segretto.

    In questo mondo, chi ama,
    mangia pane sporco
    e i suoi desideri seguino
    strade nascoste.

    Ieri notte,
    ho incontrato un amico
    che girava come un elfe
    sopra una moto
    e dietro correvano cani.

    Alzati anima mia,
    dammi forza
    accedi fuoco i miei vestiti
    infiamma i strumenti musicali
    per saltare come un spirito nero
    il nostro terribile grido.

    D. Savopoulos
    Trad. Lunapiena

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "Το Παράπονο"

    Στίχοι: Παπαδόπουλος Λευτέρης
    Μουσική: Ξαρχάκος Σταύρος
    Τραγουδά: Τζένη Καρέζη

    Σου 'φερα νερό στις χούφτες
    για να πιεις ,να ξεδιψάσεις
    που ν' τ' αχείλι σου πικρό
    Κι ως ξεδίψασε η καρδιά σου
    βιάστηκες να προσπεράσεις
    Τόση πίκρα, τόση δίψα,
    τόσος πόνος
    κι ούτε ένα ευχαριστώ

    Σου 'φερα ψωμί και μέλι
    κι ένα καθαρό σεντόνι
    και τον χτύπο απ' την καρδιά
    Και δε μου 'δωσες το χέρι
    κι έχεις φύγει - χελιδόνι-
    Τόση πίκρα, τόση δίψα,
    τόση αγάπη
    και μια θάλασσα ερημιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Il lamento

    Ti ho portato l'acqua
    tra le mie mani,
    per calare la tua sete
    erano le tue labbre amare
    e quando il tuo cuore
    non aveva più sete,
    te ne sei andato via, subito.
    Tanta amarezza, tanta sete,
    tanto dolore
    e nemmeno un grazie...

    Ti ho portato pane e miele
    e un lensuolo pulito
    e il battito del mio cuore
    Ma tu, non mi hai dato
    la tua mano,
    sei partito via - rondine-
    Tanta amarezza, tanta sete,
    tanto amore
    e un mare di solitudine.

    canta: Tzeni Karezi
    Trad. Lunapiena

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. http://it.youtube.com/watch?v=H-hbPBGp08Y

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Pane e Speranza

    Sono poveri i poeti

    Poveri derelitti

    Messi al bando i poeti

    In balia del sordo mercato



    Sono tristi i poeti

    Appesi al filo dell’esistenza

    Sono poeti i derelitti

    Che vivono di pane e speranza



    Ah, poveri poeti

    Chiusi nel loro mondo

    Che tristezza a guardarli

    Quasi quasi gli offro un soldo



    Così piccoli e indifesi

    Affamati di emozioni

    La poesia non gli da il pane

    Ma di certo da speranza



    Gli occhi fissi al tramonto

    Piange il cuore dei poeti

    Cantastorie fuori moda

    Figli ingrati di un volgare consumismo



    Cantano i poeti

    Che sia bello o brutto il tempo

    Sognano i poeti

    Nelle guerre o brevi tregue



    Camminano i poeti

    A piedi nudi sopra un tappeto di spilli

    La loro sofferenza

    È il dolore dell’esistere



    Mangiano le briciole i poeti

    Felici di essere uccelli di bosco.

    di Marcella Boccia
    Poeta, scrittrice, giornalista, musicista

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Una delle liriche più famose di Hölderlin:
    Pane e Vino

    Il titolo suggerisce subito il vero intento della poesia: raffigurare il mondo dei miti greci; Dioniso è colui che reca e mesce il vino e Demetra rappresenta la terrestrità della cultura originariamente contadina del popolo greco.... Pane e vino, una delle più belle poesie in lingua tedesca.

    La sua prima strofa afferma:
    "Scintillante, cangiante è la notte,
    nell’irrompere del buio riposa la città,
    il vicolo acceso azzittisce",

    e così via.…
    La poesia comprende circa sei strofe di questo tipo...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. "Il pane è frutto della terra,
    ma benedetto dalla luce,
    dal Dio del tuono viene
    la gioia del vino.
    Così ripensiamo ai celesti
    che venenro un giorno
    e che ritorneranno
    al loro giusto tempo.
    Noi cantori diciamo un canto grave
    al Dio del vino
    e non come un vano pensiero
    suola la lode all'Antico."

    Friedrich Holderlin

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. "Το Ψωμί είναι φρούτο της γης
    ευλογημένο από το φώς,
    Απ'τη βροντή ενός θεού
    προέρχεται του οίνου η χαρά.
    Είναι κάπως έτσι που έρχονται
    ξανά στη μνήμη οι ουράνιοι,
    θα 'λθουν μια μέρα
    και θα ξαναγυρίσουν πάλι ξανά
    τη κατάλληλη γι'αυτούς στιγμή.
    Εμείς οι τραγωδοί λέμε
    ένα βαθύ ύμνο στου οίνου το θεό
    και όχι σαν μια μάταια σκέψη
    έδαφος της αρχαίας δόξας.

    Friedrich Holderlin
    Trad. Lunapiena

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. I Salmi, Salmo 103

    L'erba fai crescere per tutti gli armenti e vegetali
    per la vita di ogni mortale;
    perchè raccolga pane per tutta la terra.
    E vino che allieta il cuore dell'uomo...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ευχαριστώ για την επίσκεψη.
Grazie per la tua Gentilezza.

Lunapiena