Σάββατο, 11 Ιανουαρίου 2014

ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ


Μ ε σ ό γ ε ι ο.... τη λεν και παίζουνε γυμνά
παιδιά με μαύρα μάτια... αγάλματα πικρά
γέννησε τους Θεούς, τον ίδιο το Χριστό
το καλοκαίρι εκεί.... δεν τρέμει τον καιρό
μεσ' τη Μ ε σ ό γ ε ι ο

Το α ί μ α τους.... αιώνες σκάλισε εκεί
τα βράχια και τους κάβους.... και τη βαθιά σιωπή
νησιά σαν περιστέρια... α ι ώ ν ι ε ς φυλακές
το καλοκαίρι εκεί... δεν τρέμει τις βροχές
μεσ' τη Μ ε σ ό γ ε ιο

Οι κάμποι κι οι ελιές.... χάνονται στη φωτιά
τα χέρια μένουν μόνα.... κι άδεια τα κορμιά

λ α ο ί  της συμφοράς.... 
και πίκρα του θανάτου
το καλοκαίρι εκεί.... δε χάνει τα φτερά του
μεσ' τη Μ ε σ ό γ ε ι ο


Εδώ... στη λίμνη αυτή γεννήθηκα κι εγώ
Μ ε σ ό γ ε ι ο ς του φόβου....
και των πικρών καιρών
τα όνειρα... που `παίζαν στα βαθιά νερά
γινήκαν δέντρα μόνα... στα ξερά νησιά
μεσ' τη Μ ε σ ό γ ε ι ο


Τον Παρθενώνα..... κρύβουν
σύννεφα βαριά
στην Ισπανία.... εχάθη η λέξη «λευτεριά»
πάντα η Αθήνα.... μένει όνειρο πικρό
το καλοκαίρι εκεί.... δεν τρέμει τον καιρό
μες στη Μ ε σ ό γ ε ι ο


Στίχοι : Δημήτρης Χριστοδούλου
Μουσική : Ζωρζ Μουστακί
Πρώτη εκτέλεση : Ζωρζ Μουστακί 1972
και.... με την Βίκυ Μοσχολιού 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ευχαριστώ για την επίσκεψη.
Grazie per la tua Gentilezza.

Lunapiena