Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2014

Αντρέ Μπρετόν: Πάντα για πρώτη φορά


Αντρέ Μπρετόν στο τελευταίο βαγόνι: 
Πάντα για πρώτη φορά

Πάντα για πρώτη φορά
Μετά βίας σε γνωρίζω εξ όψεως
Επιστρέφεις εκείνη την ώρα της νύχτας 
σε ένα σπίτι πλάγια απ' το παράθυρό μου
Σπίτι ολάκερα φανταστικό
Είναι εκεί που από δευτερόλεπτο σε δευτερόλεπτο
Μέσα στο απαράβατο σκοτάδι
Περιμένω να συμβεί μία φορά ακόμα 
το συναρπαστικό ρήγμα
Το ρήγμα το μοναδικό
Στην πρόσοψη και στην καρδιά μου
Όσο πιο κοντά σου έρχομαι..

Στην πραγματικότητα
Όσο περισσότερο το κλειδί τραγουδά 
στην πόρτα του άγνωστου δωματίου
Όπου μου φανερώνεσαι μονάχη
Στην αρχή ενώνεσαι ακέραιη με τη φωτεινή
Τη φευγαλέα γωνία μιας κουρτίνας
Είναι χωράφι γιασεμιών που ατένισα χαράματα
σε ένα δρόμο στα περίχωρα της Grasse
Με το διαγώνιο ράπισμα των κοριτσιών 
ενώ συλλέγουν
Πίσω τους τα σκοτεινά να πέφτουνε
 φτερά των γυμνωμένων φυτών
Μπροστά τους η πλατεία εκτυφλωτικού φωτός
Η αυλαία αόρατα ανεβασμένη
Σ' έναν παροξυσμό τα άνθη συρρέουν όλα μέσα
Είσαι εσύ σε πάλη ενάντια στην ώρα εκείνη
 την τόσο μακριά ποτέ
αρκετά θολή μέχρι τον ύπνο
Εσύ σαν να μπορούσες να 'σαι
Η ίδια παρά τ' ότι εγώ δε θα σε συναντήσω 
ίσως ποτέ
Κάνεις να φαίνεται σα να μην ξέρεις
 πως σε παρακολουθώ
Με τρόπο θαυμαστό
 δεν είμαι πλέον σίγουρος ότι το ξέρεις
Η απραξία σου μου φέρνει δάκρυα στα μάτια
Ένα σμήνος ερμηνείες περιβάλλει 
την κάθε σου χειρονομία
Είναι ετούτο ένα κυνήγι του μελιού
Είναι καρέκλες κουνιστές του καταστρώματος 
είναι κλαδιά
που κινδυνεύεις να σε γδάρουν μες στο δάσος..

Είναι σε μια βιτρίνα της οδού Notre-Dame-de-Lorette
Δυο σταυρωμένες γάμπες 
όμορφες πιασμένες με ψηλές κάλτσες
Που ξεχειλώνουν στην καρδιά 
ενός μεγάλου άσπρου τριφυλλιού
Είναι μια μεταξένια σκάλα 
που ξεδιπλώνεται πάνω από τον κισσό
Είναι
Τι άλλο από την κλίση μου 
πάνω από τον γκρεμό 
και από την δική σου απουσία

Βρήκα το μυστικό κλειδί
Του να σε αγαπώ
Πάντα για πρώτη φορά

μετάφραση: Μαρία Θεοφιλάκου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ευχαριστώ για την επίσκεψη.
Grazie per la tua Gentilezza.

Lunapiena