Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2013

Μοιράζοντας...

Είμασταν όλοι εκεί..
γύρω από ένα τραπέζι,
μ ο ι ρ ά ζ ο ν τ α ς.. του πόνου τις αλήθειες.
Α ν ά γ κ ε ς.. και Ε π ι θ υ μ ί ε ς
χαϊδεμένες  κόρες της ύπαρξης.
Κι  ε ί δ α  τα μάτια σου
πίσω απ’τα δάκρυα του πόνου..
που θρηνεί απώλειες και παραλείψεις..
και οι κεραίες της ψυχής μου έπιασαν
της καρδιάς σου την κραυγή,
σαν ένα κάλεσμα ζωής…

Τ ί ν α ξ α.. της καρδιάς μου τα φτερά
για να δ ι ώ ξ ω.. μακρυά τα γκρίζα σύννεφα
που σκέπαζαν τον ουρανό σου..
Δ α ν ε ί σ τ η κ α.. του ποιητή την άρπα
τον πόνο... τραγούδι να κάνω..
να παρασύρει ο ρυθμός της μουσικής,
και να νικήσει.. του πόνου την αδράνεια.. 
και  κ έ ρ α σ α  απ’το ποτήρι της Αγάπης
γουλιές ελπίδας.. τους καλεσμένους σου,
που άρχισαν δειλά να τραγουδάνε
όλοι μαζί.. αναζητώντας την μελωδία,
ψάχνοντας μες στην καρδιά του ο καθένας
 ξεχασμένες κρυμμένες νότες ομορφιάς.

Κάπως έτσι  σ υ ν α ν τ ι ώ ν τ α ι... οι άνθρωποι
μου ψιθύρισες.. 
Κι είμασταν όλοι εκεί
γύρω από ένα τραπέζι
μ ο ι ρ ά ζ ο ν τ α ς... της ζωής την αλήθεια!

Lunapiena

2 σχόλια:

Ευχαριστώ για την επίσκεψη.
Grazie per la tua Gentilezza.

Lunapiena