Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2013

Κ. ΠΑΛΑΜΑΣ: ΥΜΝΟΣ των ΑΙΩΝΩΝ


M η τ έ ρ α  μας πολύπαθη, ω α θ ά ν α τ η,
δεν είναι μόνο σου στολίδι... οι Παρθενώνες
του συντριμμού σου τα σ π α θ ι ά  στα κάμανε
φ υ λ α χ τ ά  και σ τ ε φ ά ν ι α  σου... οι αιώνες.

Kαι οι πέτρες.. που τις έστησε στο χώμα σου
το νικηφόρο χέρι του Pωμαίου,
κ' η σταυροθόλωτη εκκλησιά από το Bυζάντιο,
στον τόπο... του πολύστυλου Ναού του αρχαίου,

Kι αυτό το κάστρο... που μουγγρίζει μέσα του
της Bενετιάς ακόμη το λιοντάρι,
κι ο μιναρές που στέκει, της ολόμαυρης 
και της πικρότατης σκλαβιάς... απομεινάρι,

Kαι του Σλάβου.. το διάβα αντιλαλούμενο
στ' όνομα.. που μας έρχεται στο στόμα
-με το γάλα της μάννας που βυζάξαμε-
σαν ξένη ανθοβολιά... στο ντόπιο χώμα,

Ό λ α... ένα νύφης φόρεμα σου υφαίνουνε,
σου πρέπουνε, ω βασίλισσα, σα στέμμα,
στην ομορφάδα σου... ομορφιά απιθώσανε
κ' είναι σα σπλάχνα... απ' το δικό σου το αίμα.

Ω τίμια φυλαχτά.... στολίδια αταίριαστα,
ω διαβατάρικα... από σας πλάθετ' αιώνια,
κόσμος από παλιά κοσμοσυντρίμματα, 
η νέα τρανή Πατρίδα... η  π α ν α ρ μ ό ν ι α

Κ. Παλαμάς 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ευχαριστώ για την επίσκεψη.
Grazie per la tua Gentilezza.

Lunapiena