Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ: Ἡ Διαθήκη μου



Ἀ ν τ ι σ τ α θ ε ῖ τ ε
σ᾿ αὐτὸν... ποὺ χτίζει ἕνα μικρὸ σπιτάκι
καὶ λέει: καλὰ εἶμαι ἐδῶ.
Ἀ ν τ ι σ τ α θ ε ῖ τ ε.. 
σ᾿ αὐτὸν... ποὺ γύρισε πάλι στὸ σπίτι 
καὶ λέει: Δόξα σοι ὁ Θεός.
Ἀ ν τ ι σ τ α θ ε ῖ τ ε
στὸν.. περσικὸ τάπητα τῶν πoλυκατοικιῶν 
στὸν.. κοντὸ ἄνθρωπο τοῦ γραφείου
στὴν.. ἑταιρεία εἰσαγωγαὶ- ἐξαγωγαί
στὴν.. κρατικὴ ἐκπαίδευση
στὸ.. φόρο
σὲ μένα.. ἀκόμα ποὺ σᾶς ἱστορῶ.
Ἀ ν τ ι σ τ α θ ε ῖ τ ε
σ᾿ αὐτὸν.. ποὺ χαιρετάει ἀπ᾿ τὴν ἐξέδρα ὦρες 
ἀτέλειωτες τὶς παρελάσεις
σ᾿ αὐτὴ.. τὴν ἄγονη κυρία ποὺ μοιράζει 
ἔντυπα ἁγίων λίβανον καὶ σμύρναν
σὲ μένα... ἀκόμα ποὺ σᾶς ἱστορῶ.

Ἀ ν τ ι σ τ α θ ε ῖ τ ε... πάλι 
σ᾿ ὅλους αὐτοὺς... ποὺ λέγονται μεγάλοι
στὸν πρόεδρο τοῦ Ἐφετείου.. ἀντισταθεῖτε
στὶς μουσικὲς.. τὰ τούμπανα.. καὶ τὶς παράτες..
σ᾿ ὅλα τ᾿ ἀνώτερα συνέδρια.. ποὺ φλυαροῦνε 
πίνουν καφέδες σύνεδροι.. συμβουλατόροι
σ᾿ ὅλους.. ποὺ γράφουν λόγους γιὰ τὴν ἐποχὴ 
δίπλα.. στὴ χειμωνιάτικη θερμάστρα
στὶς κολακεῖες.. τὶς εὐχὲς.. 
τὶς τόσες ὑποκλίσεις.. 
ἀπὸ γραφιάδες καὶ δειλοὺς.. 
γιὰ τὸ σοφὸ ἀρχηγό τους.
Ἀ ν τ ι σ τ α θ ε ῖ τ ε.. 
στὶς ὑπηρεσίες τῶν ἀλλοδαπῶν καὶ διαβατηρίων
στὶς φοβερὲς σημαῖες τῶν κρατῶν 
καὶ τὴ δ ι π λ ω μ α τ ί α 
στὰ ἐργοστάσια.. πολεμικῶν ὑλῶν
σ᾿ αὐτοὺς ποὺ λένε λυρισμὸ.. τὰ ὡραῖα λόγια 
στὰ θ ο ύ ρ ι α...
στὰ γλυκερὰ τραγούδια.. μὲ τοὺς θρήνους 
στοὺς θ ε α τ ὲ ς
στὸν ἄ ν ε μ ο
σ᾿ ὅλους τοὺς ἀδιάφορους.. καὶ τοὺς σοφοὺς 
στοὺς ἄλλους... ποὺ κάνουνε τὸ φίλο σας
ὡς καὶ σὲ μένα... σὲ μένα ἀκόμα.. ποὺ σᾶς ἱστορῶ 
ἀ ν τ ι σ τ α θ ε ῖ τ ε.

Τ ό τ ε... μπορεῖ βέβαιοι... 
νὰ περάσουμε πρὸς τὴν Ἐ λ ε υ θ ε ρ ί α.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ευχαριστώ για την επίσκεψη.
Grazie per la tua Gentilezza.

Lunapiena