Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Κ Καβάφης: ΤΡΩΕΣ

 
« Είν’ η προσπάθειές μας, των συφοριασμένων·
είν’ η προσπάθειές μας... σαν των Τρώων.
Κομμάτι κ α τ ο ρ θ ώ ν ο υ μ ε...· κομμάτι
παίρνουμ’ επάνω μας· κι αρχίζουμε
νάχουμε θ ά ρ ρ ο ς... και καλές ελπίδες.

Μα π ά ν τ α.. κάτι βγαίνει και μας σταματά.
Ο Aχιλλεύς... στην τάφρον εμπροστά μας
βγαίνει... και με φωνές μεγάλες μάς τρομάζει.—

Είν’ η προσπάθειές μας.. σαν των Τρώων.
Θαρρούμε... πως με απόφασι και τόλμη
θ’ αλλάξουμε της τύχης... την καταφορά,
κ’ έξω στεκόμεθα... ν’ α γ ω ν ι σ θ ο ύ μ ε.

Aλλ’ όταν... η μεγάλη κ ρ ί σ ι ς.. έλθει,
η τόλμη κι η απόφασίς μας... χάνονται·
τ α ρ ά τ τ ε τ α ι.. η ψυχή μας... π α ρ α λ ύ ε ι·
κι ολόγυρα... απ’ τα τείχη τρέχουμε
ζητώντας... να γλυτώσουμε με την φυγή.

Όμως η π τ ώ σ ι ς μας... είναι βεβαία. 
Επάνω... στα τείχη, άρχισεν ήδη ο θ ρ ή ν ο ς.
Των ημερών μας αναμνήσεις... κλαινε κ’ αισθήματα.
Πικρά για μας... ο Πρίαμος κ’ η Εκάβη κ λ α ί ν ε. »

Κ. Π. Καβάφης
από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ευχαριστώ για την επίσκεψη.
Grazie per la tua Gentilezza.

Lunapiena