Πήγαινε όπου σε πάει ο δρόμος σου

Πήγαινε.. όπου σε πάει ο δρόμος σου

μη κουραστείς.. διαβάτη της Ζωής

να ψάχνεις.. χορτάρι στη καμμένη γη,

στην άμμο ανθίζει τον Αύγουστο το κρίνο

η Αμυγδαλιά.. στο χειμώνα τα άνθη της χαρίζει

...κι η Πουλσατίλλα μες στο χιόνι ανθοφορεί.

Μη κουραστείς.. τον άνθρωπο να ψάχνεις..

στ'αποκαϊδια.. της εποχής της αλλοτρίωσης

θ'αντέξει το χαμόγελο... στα μάτια των παιδιών.

Πήγαινε.. όπου σε πάει ο δρόμος σου

μη κουραστείς... και μείνεις σε άξενη γωνιά..

χαμόγελο συμφιλίωσης.. ο άνθρωπος γυρεύει

ο ένας το χέρι τ'αλλουνού.. ν'αγγίξει περιμένει

στη σύγχυση... μιας ανάλγητης εποχής.

Lunapiena

Villenelle for Our Times

Villenelle for Our Times

From bitter searching of the heart,

Quickened with passion and with pain

This is the faith from which we start:

Men shall know commonwealth again

From bitter searching of the heart.

We loved the easy and the smart,

But now, with keener hand and brain,

We rise to play a greater part.

The lesser loyalties depart,

And neither race nor creed remain

From bitter searching of the heart.

Not steering by the venal chart

That tricked the mass for private gain,

We rise to play a greater part.

Reshaping narrow law and art

Whose symbols are the millions slain,

From bitter searching of the heart

We rise to play a greater part.

Frank Scott

(Καναδά 1899-1985)

Μουσική: Leonard Cohen

Γιάννης Πουλόπουλος, Από έρωτα πεθαίνουν τα κλαριά

Από ΕΡΩΤΑ Πεθαίνουν τα Κλαδιά

Η νύχτα στέκει μουσκεμένη

μέσα στου παταμιού τις όχθες

και στα στήθια της Λολίτας

από έρωτα πεθαίνουν τα κλαριά

Γυμνή η νύχτα τραγουδάει

πάνω στου Μάρτη τα γιοφύρια

Λούζ' η Λολίτα το κορμί της

με νάρδους και γλυφό νερό.

Η νύχτα, από πιοτό και ασήμι

λάμπει ανάμεσ' απ' τις στέγες

Ασήμι από ρυάκια και καθρέφτες

απ' τ' άσπρα πόδια σου πιοτό

Federico Garcia Lorca

Απόδοση στα Ελληνικά: Λευτέρης Παπαδόπουλος

Μουσική: Γιάννης Γλέζος

Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Πουλόπουλος

Cordoba Giannis Poulopoulos

ΚΟΡΝΤΟΒΑ

Κόρντοβα μακρινή και μόνη

πουλάρι μαύρο, φεγγάρι γεμάτο

κι ελιές στο δισάκι μου

Αν και τους ξέρω τους δρόμους

ποτέ δεν θα φτάσω στην Κόρντοβα

Αχ τι ατέλειωτος δρόμος

Αχ πουλάρι μου γενναίο

Ο θάνατος αχ με καρτεράει

προτού να φτάσω στην Κόρντοβα

Μέσα από τον κάμπο

μέσα από τον άνεμο

πουλάρι μαύρο, φεγγάρι κόκκινο

Ο θάνατος με παραμονεύει

από τους πύργους της Κόρντοβας

Αχ τι ατέλειωτος δρόμος

Αχ πουλάρι μου γενναίο

Ο θάνατος αχ με καρτεράει

προτού να φτάσω στην Κόρδοβα

Κόρντοβα μακρινή και μόνη..

Federico Garcia Lorca

Απόδοση στα Ελληνικά: Λευτέρης Παπαδόπουλος

Μουσική: Γιάννης Γλέζος

Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Πουλόπουλος

Παντέρμη ~ Αρλέτα

Η ΠΑΝΤΕΡΜΗ

Σκάβουν το χώμα οι πετεινοί

σκάβουν ζητώντας την αυγή

την ώρα που στα σκοτεινά

βγαίνει η Παντέρμη και γυρνά.

Μαύρη μαυρίλα είν' η ψυχή της

κι ωχρό μπακίρι το πετσί της

τα στήθια της ωσάν τ' αμόνια

που τα χτυπούν χωρίς συμπόνια.

-Παντέρμη, τι ζητάς εδώ

μόνη σου δίχως σύντροφο;

-Κι αν είναι κάτι που ζητώ

πε μου, σε γνοιάζει εσένανε;

Ζητάω εκείνο που ζητώ

ζητάω την ίδια εμένανε.

-Παντέρμη, πες ποιος ο καημός σου

ποιος ο αγιάτρευτος καημός σου;

-Ποιός ο καημός μου;

Μαύρη πίσσα εγίνη η λινή μου η πουκαμίσα

και μες στο σπίτι σαν τρελλή

σούρνω το ξέπλεκο μαλλί.

-Παντέρμη, λούσε το κορμί σου

λουσ' το χελιδονόνερο

κι άσε κυρά μου την ψυχή σου

άσ τη να βρει αναπαμό.

Άχου, τσιγγάνικες ψυχές

κι ολόκρυφες νεροσυρμές

πίκρες μαζί και θάματα

στα μακρινά χαράματα.

Federico Garcia Lorca

Απόδοση στα Ελληνικά: Οδυσσέας Ελύτης

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Ερμηνεία: Αρλέτα

Μαρία Δημητριάδη - Του ανέμου και της παινεμένης

Του Ανέμου και της Παινεμένης

 

Ντέφι χτυπώντας το φεγγάρι

χορεύει κι έρχεται με χάρη,

έρχεται μες στις ερημιές

από το φως ασημωμένη

μικρή τσιγγάνα η Παινεμένη.

Ως τη θωρεί, πετιέται πάνου

ο Ά ν ε μ ο ς... ο ακοίμιστος,

Πουνέντες άντρας πονηρός

κοιτάει τη μικρή κοιτάει

κι ολόγλυκα της τραγουδάει:

Μικρούλα μου, άσε να σηκώσω

το φουστανάκι σου να ειδώ

άσε με λίγο να σ' αγγίξω

και της κοιλίτσας σου ν' ανοίξω

το ρόδο το γαλαζωπό.

Πετάει το ντέφι τρομαγμένη

και τρέχει, τρέχει η Παινεμένη,

ξοπίσω της ακολουθεί

Άνεμος άντρας που κρατεί

μια σπάθα, σπάθα αστραφτερή.

Άχου το κύμα πώς χλωμιάζει

ο κάμπος άκου πώς στενάζει

παίζει των ίσκιων η φλογέρα..

Federico Garcia Lorca

Απόδοση στα Ελληνικά: Οδυσσέας Ελύτης

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Ερμηνεία: Μαρία Δημητριάδη

ΡΙΤΣΟΣ-ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΑΠΛΟΤΗΤΑΣ.wmv

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ:

"Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε·

αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα,

θ' αγγίξετε εκείνα.. που άγγιξε το χέρι μου,

θα σ μ ί ξ ο υ ν τα χνάρια των χεριών μας."

..."...Η κάθε λέξη είναι μια έξοδος

για μια συνάντηση, πολλές φορές ματαιωμένη,

και τότε είναι μια λέξη α λ η θ ι ν ή,

σαν επιμένει στη συνάντηση"