Κ Α Λ Η Μ Ε Ρ Α... με τον Coleman Hawkins...
Αγαπημένος Μουσικός...
που καθιέρωσε το Σαξόφωνο, στην Jazz Μουσική!
Έφυγε Σαν Σήμερα... στις 19 Μαΐου του 1969
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Musica e Passione. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Musica e Passione. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 18 Μαΐου 2016
Σάββατο 26 Μαρτίου 2016
ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ: ΛΕΒΕΝΤΙΑ
«Η Συμφωνία της Λεβεντιάς, έργο 21,
για μεγάλη ορχήστρα και χορωδία,
είναι ορόσημο όχι μόνο
για τη δημιουργική πορεία του Καλομοίρη,
αλλά και για όλη την Ελληνική μουσική:
είναι η πρώτη, χρονολογικά, Ελληνική Συμφωνία
και συνάμα έργο ρωμαλέο και μεγαλόπνοο,
που επηρέασε την εξέλιξη της Μουσικής στην Ελλάδα.
Γράφτηκε το 1918 με 1920, οπότε και εκτελέστηκε
για πρώτη φορά, στο Ηρώδειο με διευθυντή το συνθέτη,
στις Γιορτές της Νίκης, όπου ήταν παρών
και ο Ελευθέριος Βενιζέλος.
Αναθεωρήθηκε το 1937
και ξαναδουλεύτηκε άλλη μια φορά, το 1952»
Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2016
Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2016
Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2016
Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2016
Μιχάλης Βιολάρης
ΕΥΧΕΣ καρδιάς
στον Αγαπημένο Μιχάλη Βιολάρη
για τα Γ ε ν έ θ λ ι ά του...
Ας τραγουδήσουμε μαζί του...
ΑΝ ΒΟΥΛΗΘΩ να Σ' ΑΡΝΗΘΩ
Αν βουληθώ, αν β ο υ λ η θ ώ
να σ’ αρνηθώ
να σ’ απολησμονήσω
να μην εβρώ... ν ε ρ ό να πιω
μη ρ ο ύ χ ο... να φορήσω
Αν βουληθώ, αν βουληθώ
να σ’ αρνηθώ
να σ’ απολησμονήσω
να μην μπορώ... φ ι λ ί να βρω
μη δ ά κ ρ υ... να δακρύσω
Δημοτική Κυπριακή Ποίηση
Μουσική: Μίμη Πλέσσα
Παρασκευή 17 Απριλίου 2015
Απρίλη μου, ΑΠΡΙΛΗ μου Ξανθέ
Απρίλη μου, Απρίλη μου ξανθέ
και Μάη μυρωδάτε, καρδιά μου πώς αντέ-
Καρδιά μου πώς, καρδιά μου πώς αντέχεις
μέσα στην τόση αγάπη και στις τόσες ομορφιές
Γιομίζ' η γειτονιά τραγούδια και φιλιά
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ,
μα το 'χω μυστικό
Αστέρι μου, αστέρι μου χλωμό
του φεγγαριού αχτίδα στο γαϊτανόφρυδο
Στο γαϊτανο-, στο γαϊτανοφρυδό σου
κρεμάστηκε η καρδιά μου
σαν το πουλάκι στο ξόβεργο
Γιομίζ' η γειτονιά τραγούδια και φιλιά
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ,
μα το 'χω μυστικό
Λουλούδι μου, λουλούδι μυριστό
και ρόδο μυρωδάτο, στη μάνα σου θα 'ρθω
στη μάνα σου, στη μάνα σου θα 'ρθω
να πάρω την ευχή της
και το ταίρι που αγαπώ
Γιομίζ' η γειτονιά τραγούδια και φιλιά
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ,
μα το 'χω μυστικό.
Στίχοι - Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Τρίτη 7 Απριλίου 2015
Τρίτη 31 Μαρτίου 2015
Δευτέρα 16 Μαρτίου 2015
ΤΑΚΗΣ ΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ: Ο Επιζών
Αρκαδία VII - Ο Επιζών
Ω! που είναι, ω!
Σε ποια κατηφοριά
με το κεφάλι στ' ανοιχτά
σαγόνια του ήλιου,
μέ χέρια καί μέ πόδια φαγωμένα
απó τη λύσσα του ήλιου.
Ω! που είναι, ω!
τα παιδιά μου τά πανύψηλα,
ο πατέρας μου ο άσπρος κι ό πανύψηλος.
Κι η μάνα μου
που είναι άσπρη και πανύψηλη.
Ω! που είναι, ω!
Σέ ποια κατηφοριά
με το κεφάλι στ' άνοιχτά
σαγόνια του ήλιου.
Κι εγώ που είμαι,
σε ποια χώρα, σε ποια γή,
πάνω απ' τη γη
σε ποια βουνά που καίνε,
το μάτι ακοίμητο
παραμονεύοντας μες απ' τα ξερολίθαρα.
Ακούγοντας τα βήματα και το μουρμούρισμα,
ακούγοντας το μουρμούρισμα και την προσταγή
ακούγοντας το πείσμα και την έπαρση
τη μεταμέλεια ακούγοντας
και την άλλη φωνή
πιο ήσυχη, πιο σίγουρη.
Ω! που είναι, ω!
Θρύψαλα από γυαλί σκορπισμένα
σε τούτα ή σε κείνα τα βουνά.
Ω! που είναι, ω!
Σε ποια κατηφοριά
με το κεφάλι στ' ανοιχτά
σαγόνια του ήλιου,
μέ χέρια καί μέ πόδια φαγωμένα
απó τη λύσσα του ήλιου.
Ω! που είναι, ω!
τα παιδιά μου τά πανύψηλα,
ο πατέρας μου ο άσπρος κι ό πανύψηλος.
Κι η μάνα μου
που είναι άσπρη και πανύψηλη.
Ω! που είναι, ω!
Σέ ποια κατηφοριά
με το κεφάλι στ' άνοιχτά
σαγόνια του ήλιου.
Κι εγώ που είμαι,
σε ποια χώρα, σε ποια γή,
πάνω απ' τη γη
σε ποια βουνά που καίνε,
το μάτι ακοίμητο
παραμονεύοντας μες απ' τα ξερολίθαρα.
Ακούγοντας τα βήματα και το μουρμούρισμα,
ακούγοντας το μουρμούρισμα και την προσταγή
ακούγοντας το πείσμα και την έπαρση
τη μεταμέλεια ακούγοντας
και την άλλη φωνή
πιο ήσυχη, πιο σίγουρη.
Ω! που είναι, ω!
Θρύψαλα από γυαλί σκορπισμένα
σε τούτα ή σε κείνα τα βουνά.
Κουρέλια και χαρτιά σαπίζοντας
σε τούτα ή σε κείνα τά βουνά.
Άσπροι πανύψηλοι,
φωνάζοντας χωρίς φωνή
κι εγώ που είμαι,
κι εγώ που είμαι, ω!
Παραμερίζοντας ένα δάσος αράχνες
ξεφεύγοντας
ολοένα γυρίζοντας
σ' ένα δάσος με τύμπανα, επιμένοντας
η φωνή μου ν' ακουστεί
σε τούτες τις εποχές
χτυπώντας και χτυπώντας
πόρτες, παράθυρα που κλείσανε
τούτες τίς έποχές
με πρόσωπο ερευνητικό
αναγγέλλοντας τη νύχτα
που υπάρχει μέσα στη νύχτα
καθώς υπάρχει ο σπόρος μες στη γη,
η χόβολη στο κάρβουνο
καθώς υπάρχει ο φόβος κι ο καημός
μες στη φωνή του ανθρώπου.
Στίχοι Τάκης Σινόπουλος
Μουσική Μίκης Θεοδωράκης
Ερμηνεία Μαρία Φαραντούρη
σε τούτα ή σε κείνα τά βουνά.
Άσπροι πανύψηλοι,
φωνάζοντας χωρίς φωνή
κι εγώ που είμαι,
κι εγώ που είμαι, ω!
Παραμερίζοντας ένα δάσος αράχνες
ξεφεύγοντας
ολοένα γυρίζοντας
σ' ένα δάσος με τύμπανα, επιμένοντας
η φωνή μου ν' ακουστεί
σε τούτες τις εποχές
χτυπώντας και χτυπώντας
πόρτες, παράθυρα που κλείσανε
τούτες τίς έποχές
με πρόσωπο ερευνητικό
αναγγέλλοντας τη νύχτα
που υπάρχει μέσα στη νύχτα
καθώς υπάρχει ο σπόρος μες στη γη,
η χόβολη στο κάρβουνο
καθώς υπάρχει ο φόβος κι ο καημός
μες στη φωνή του ανθρώπου.
Στίχοι Τάκης Σινόπουλος
Μουσική Μίκης Θεοδωράκης
Ερμηνεία Μαρία Φαραντούρη
Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2015
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
