Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Gibran Kahlil Gibran. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Gibran Kahlil Gibran. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 11 Δεκεμβρίου 2010

Τα Παιδιά.... του Kahlil Gibran




"Τα παιδιά σας δεν είναι δικά σας.

Είναι γιοι και θυγατέρες της Ζωής

που ενδιαφέρεται για τον εαυτό της.

Βγαίνουν από μέσα σας, όχι όμως για σας.

Και αν είναι μαζί σας, δεν ανήκουν σε σας.


Μπορείτε να τους δώσετε την αγάπη σας,

όχι όμως και τις σκέψεις σας.

Γιατί έχουν τις δικές τους σκέψεις.

Μπορείτε να στεγάσετε τα σώματά τους,

όχι όμως τις ψυχές τους.

Γιατί οι ψυχές τους ζουν στο σπίτι του αύριο,

που εσείς δεν μπορείτε να επισκεφθείτε,

ούτε ακόμα στα όνειρά σας.

Μπορεί να προσπαθείτε να είστε σαν κι αυτά.

Όμως μην επιδιώκετε να τα κάνετε σαν εσάς.

Γιατί η ζωή δεν πηγαίνει προς τα πίσω.

Ούτε μένει στο χθες".

 

Χαλίλ Γκιμπράν (Kahlil Gibran)

"Ο Προφήτης, Ο κήπος του Προφήτη"

1923

Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2009

GIBRAN KAHLIL GIBRAN

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
"Τα παιδιά σας δεν είναι δικά σας.
Είναι γιοι και θυγατέρες της Ζωής
που ενδιαφέρεται για τον εαυτό της.
Βγαίνουν από μέσα σας, όχι όμως για σας.
Και αν είναι μαζί σας, δεν ανήκουν σε σας.
Μπορείτε να τους δώσετε την αγάπη σας,
όχι όμως και τις σκέψεις σας.
Γιατί έχουν τις δικές τους σκέψεις.
Μπορείτε να στεγάσετε τα σώματά τους,
όχι όμως τις ψυχές τους.
Γιατί οι ψυχές τους ζουν στο σπίτι του αύριο,
που εσείς δεν μπορείτε να επισκεφθείτε,
ούτε ακόμα στα όνειρά σας.
Μπορεί να προσπαθείτε να είστε σαν κι αυτά.
Όμως μην επιδιώκετε να τα κάνετε σαν εσάς.
Γιατί η ζωή δεν πηγαίνει προς τα πίσω.
Ούτε μένει στο χθες".
Χαλίλ Γκιμπράν (Kahlil Gibran)
"Ο Προφήτης, Ο κήπος του Προφήτη"
1923

Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2009

Gibran Khalil Gibran

Θυμάσαι τη μέρα που συναντηθήκαμε,
όταν μας τύλιγε το φωτοστέφανο
του πνεύματός σου;
Και πλανούνταν γύρω μας
οι Άγγελοι του Έρωτα
δοξολογώντας τις πράξεις της ψυχής;
Θυμάσαι τα μονοπάτια και τα δάση
που περπατούσαμε μ' ενωμένα τα χέρια,
σφιχταγκαλιασμένοι σα να κρυβόμαστε
μέσα στους ίδιους μας τους εαυτούς;
Θυμάσαι την ώρα που σ' αποχαιρέτησα
και το αγνό φιλί σου πάνω στα χείλη μου;
Εκείνο το φιλί που με δίδαξε
ότι η ένωση χειλιών ερωτευμένων
φανερώνει ουράνια μυστικά
ανέκφραστα απ' τη γλώσσα.
Ήταν η εισαγωγή
σ' ένα μακρόσυρτο στεναγμό
σαν την ανάσα του Παντοδύναμου
που έκανε άνθρωπο το χώμα...
Gibran Khalil Gibran