Adriano Celentano

L'ARCOBALENO

Io son partito poi così d'improvviso

che non ho avuto il tempo di salutare

istante breve ma ancora più breve

se c'è una luce che trafigge il tuo cuore

****

L'arcobaleno è il mio messaggio d'amore

può darsi un giorno ti riesca a toccare

con i colori si può cancellare

il più avvilente e desolante squallore

****

Son diventato se il tramonto di sera

e parlo come le foglie d'aprile

e vivrò dentro ad ogni voce sincera

e con gli uccelli vivo il canto sottile

e il mio discorso più bello e più denso

esprime con il silenzio il suo senso.

*****

Io quante cose non avevo capito

che sono chiare come stelle cadenti

e devo dirti che è un piacere infinito

portare queste mie valige pesanti.

****

Mi manchi tanto amico caro davvero

e tante cose son rimaste da dire

ascolta sempre e solo musica vera

e cerca sempre se puoi di capire

****

Son diventato se il tramonto di sera

e parlo come le foglie d'aprile

e vivrò dentro ad ogni voce sincera

e con gli uccelli vivo il canto sottile

e il mio discorso più bello e più denso esprime

con il silenzio il suo senso.

*****

Mi manchi tanto amico caro davvero

e tante cose son rimaste da dire

ascolta sempre e solo musica vera

e cerca sempre se puoi di capire

ascolta sempre e solo musica vera

e cerca sempre se puoi di capire (a sfumare)

Adriano Celentano

Versi: Mogol

e dedicata a: Lucio Battisti

*********

ΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ

Έφυγα τόσο ξαφνικά και δεν βρήκα

το χρόνο να χαιρετήσω μια στιγμούλα,

που γίνεται πιό μικρή αν ένα φως

την καρδιά σου διαπερνά.

*****

Το ουράνιο τόξο είναι το μήνυμα της αγάπης μου

ίσως κάποια μέρα να μπορέσει να σ'αγγίξει

και με το χρώμα του να μπορέσει να σβήσει

το πιό ταπεινό και ερημικό σκοτάδι.

****

Μοιάζω πιά σαν το ήλιοβασίλεμα

και μιλώ σαν τα φύλλα του Απρίλη

θα ζώ μέσα σε κάθε ειλικρινή φωνή,

με τα πουλιά ζει πιά το τραγούδι μου

και τα πιό όμορφα κι αληθινά μου λόγια

με τη σιωπή θα φέρνουν την ουσία τους.

***

Πόσα πράγματα δεν είχα καταλάβει

που έμοιαζαν σαν άστρα που πέφτουν

και πρέπει τώρα να σου ομολογήσω

ότι είναι για μένα μια απέραντη ευχαρίστηση

να κουβαλώ μαζί μου

αυτές τις βαρειές μου βαλίτζες.

***

Μου λείπεις αλήθεια τόσο..φίλε αγαπημένε

κι είχαμε τόσα πολλά να πούμε ακόμα

άκου πάντα και μόνο, την αληθινή μουσική

και ψάξε πάντα... όσο μπορείς να την καταλάβεις.

***

Σαν το λυκόφως μοιάζω πιά

και μιλώ σαν τα φύλλα του Απρίλη

θα ζώ μέσα σε κάθε ειλικρινή φωνή,

με τα πουλιά ζει πιά το τραγούδι μου

και τα πιό όμορφα και αληθινά μου λόγια

με τη σιωπή θα φέρνουν την ουσία τους.

***

Μου λείπεις αλήθεια τόσο.. φίλε αγαπημένε

κι είχαμε τόσα πολλά να πούμε ακόμα

άκου πάντα και μόνο την αληθινή μουσική

και ψάξε πάντα... όσο μπορείς να τη καταλάβεις.

Άκου πάντα και μονο, την αληθινή μουσική

και μη σταματάς.. όσο μπορείς να την καταλάβεις

Στίχοι: Mogol

Τραγουδά: Adriano Celentano

Trad. Lunapiena

ΦΙΛΟΣ είναι...

L' AMICO è...

quella stella che segue il tuo cammino,

nel buio della lunga Notte d'inverno,

il sorriso del tramonto che regala speranza,

un caldo sguardo nella tua strada solitaria,

un abbraccio sempre aperto al tuo dolore,

quella carezza tenera sulle tue ferite,

quella mano che ferma ogni tua caduta,

il severo maestro della ragione,

un porto che accoglie ogni tuo arrivo,

un Faro fisso sempre accesso,

che ti prottege dalle rocce nascoste nel buio.

E' l'ombra che non ti lascia solo mai,

in silenzio prottege le tue virtù,

la tua gioia li regala sorrisi di felicità

le tue lacrime riveste con compassione,

è il tuo angelo sempre presente,

per provedere i tuoi errori....

L'Amico è la tua scelta migliore di Vita.

**********

ΦΙΛΟΣ είναι...

ένα αστέρι που την πορεία σου ακολουθεί

στην ατέλειωτη νύχτα του χειμώνα,

στο λυκόφως της μέρας, το χαμόγελο ελπίδας,

στης μοναξιάς το δρόμο, ένα βλέμμα ζεστασιάς

μια αγκαλιά πάντα ανοιχτή στο πόνο σου,

ένα χάδι τρυφερό για τις πληγές σου,

ένα χέρι σταθερό.. που σε κρατά μη πέσεις,

της ηθικής.. ο πιό αυστηρός δάσκαλος,

ένα λιμάνι που πάντα σε περιμένει..

ένας φάρος σταθερός και φωτεινός τις νύχτες,

μες στο σκοτάδι... σου δείχνει τους κινδύνους.

Η σκιά που δεν σ'αφήνει μόνο σου ποτέ

και σιωπηλά τα ιδανικά σου.. ενισχύει.

Χαμόγελο ευτυχίας... παίρνει απ'τη χαρά σου

και με συμπόνια πάντοτε τα δακρυά..

σου σκουπίζει,

σαν φύλακας άγγελος.. δίπλα σου έρχεται,

και προσπαθεί..

για να προλάβει κάποιο σου λάθος.

Ο Φίλος είναι.. η πιό καλή επιλογή Ζωής.

Lunapiena

Η δική σου Φιλία...

La Tua amicizia

Come un fiore che nasce tra le spile,

come una lacrima che canta l'amore,

come l'ape che cerca l'utile,

senza incantarsi dalla bellezza dei fiori,

come la parola che cerca la ragione

nascosta nell'angolo dell'emozione

è la Tua amicizia per me...

*****

Come quell'ombra di una quercia,

che nei suoi rami aperti,

ospita tanti uccelli smariti,

perchè riesce a vivere in una terra secca.

Come la freschezza di un platano

nelle calde giornate d'estate

è la Tua amicizia per me...

*****

Η δική σου Φιλία

Σαν το λουλούδι ανάμεσα σ'αγκάθια

σαν ένα δάκρυ που την αγάπη τραγουδά,

σαν τη μέλισσα που τ'αναγκαίο ψάχνει

χωρίς να την πλανεύει του άνθους η ομορφιά.

Σαν τις λέξεις που ψάχνουν τις αιτίες

που'ναι κρυμμένες κάτω απ'τη συγκίνηση,

είναι η δική σου Φιλία.. για μένα.

*****

Σαν της βελανιδιάς την σκιά

που στα κλαδιά της φιλοξενεί

χιλιάδες ταξιδιάρικα πουλιά,

γιατί αντέχει να ζει.. σε ξεραμένη γη.

Σαν τη δροσερή αγκαλιά του πλάτανου

στις καυτές μέρες του καλοκαιριού

είναι η δική σου φιλία... για μένα.

Lunapiena

Η Φυλακή της Σκέψης...

La prigione di Socrates

Arrivato l'inizio della fine

di un epoca luminosa

il pensiero messo in prigione

e la menzogna prende il potere

seminando la confusione...

il terrore e la rabbia.

*****

Era cosi che ha finito

il dialogo per la ricerca

per la verità della vita..

con due sorsi di cicuta

e ha vinto il buio della demagogia..

*****

E' cosi.. che tramonta il sole

e si spegna la luce.. nel buio

senza le stelle.. senza fari..

ma, rimangono accese le candelle

Parole che resistano finora..

Lunapiena

**********

Η Φυλακή της Σκέψης

Κάπως έτσι αρχίζει το τέλος

μιας φωτεινής εποχής.

Η σκέψη φυλακίζεται..

και κυριαρχεί ξανά το ψέμμα

σπέρνοντας σύγχυση.. φόβο κι οργή.

*****

Κάπως έτσι... τελειώνει

ο διάλογος για την αναζήτηση

της αλήθειας για τη ζωή..

με δυο γουλιές από κώνειο

κι αρχίζει το σκοτάδι της δημαγωγίας..

*****

Κάπως έτσι... ο ήλιος δύει

και το φως.. η νύχτα σκεπάζει

δίχως αστέρια.. δίχως φάρους

κάποια κεριά μονάχα αναμμένα

Λόγια που ακόμα αντιστέκονται..

Lunapiena

Ο Χρόνος τίποτε δεν μπορεί..

Il Tempo non può nulla..

Ho cercato invano

la spiaggia dell'oblio

dove nasce l'albero del loto

per ubbriacarmi dal suo succo

e cancellare i miei ricordi..

***

Ho vagato senza una bussola

come un naufrago allucinato

dove le sirene incantano i marinai

per ascoltare il loro canto

e scordarmi del tuo sorriso..

***

Ho cercato in una notte d'Agosto

per la danza delle stelle cadenti

per far ballare i miei ricordi

lontano della mia memoria

lasciati nel buio dell'universo..

***

Ho cercato invano

la spiaggia dell'oblio,

dove i sentimenti dormono

come uccelli tra gli scogli

ma.. ho incontrato solo la luna.

***

Nel suo perpetuo vagare

per risaldare l'antico patto d'amore

danza col sole... al suono delle onde.

Il tempo non può nulla più..

che rispettare la forza dell'Amore!

***

Ho smesso di vagare per cercare

la mia spiaggia dell'oblio,

accarrezzo con dolce rispetto

i miei più cari ricordi..

e suono la danza della luna.

Lunapiena

28-8-2003

*****************

Ο χρόνος τίποτε δεν μπορεί..

Άδικα έψαξα

για την ακρογιαλία της λησμονιάς

όπου φυτρώνει ο θάμνος του λωτού

για να μεθύσω με το χυμό του

και να σβήσουν οι αναμνήσεις...

*****

Περιπλανήθηκα χωρίς πυξίδα

σαν τον χαμένο ναυαγό εκεί

που οι σειρήνες τραγουδούν

και σαγηνεύουν τους ναυτικούς,

για να ξεχάσω τη μορφή σου.

*****

Έψαξα μια νύχτα του Αυγούστου,

που οι περσίδες πέφτουν χορεύοντας

για να βάλω στο χορό τις θύμισες

να φύγουν από την μνήμη μου

θυσία να γίνουν στο σκοτάδι του κόσμου.

*****

Άδικα έψαξα

για την ακρογιαλιά της λησμονιάς

όπου τα συναισθήματα κοιμούνται

στους θάμνους..παρέα με τα πουλιά,

αλλά.. συνάντησα μόνη της, τη Σελήνη.

*****

Στη αιώνια περιπλανησή της

για να τακτοποιήσει

μια πανάρχαια ερωτική συμφωνία

χορεύει με τον ήλιο στον ήχο των κυμάτων

Ο χρόνος δεν μπορεί..

παρά να σεβαστεί την δύναμη της Αγάπης!

*****

Σταμάτησα να περιπλανιέμαι και να ψάχνω

για την δική μου ακρογιαλιά της λησμονιάς,

χαιδεύω με τρυφερό σεβασμό

τις αγαπημένες μου μνήμες

και τραγουδώ στο χορό του φεγγαριού.

Lunapiena

Υπάρχουν ΣΤΙΓΜΕΣ....

Υπάρχουν στιγμές...

Υπάρχουν στιγμές..

που ο χρόνος χάνει την δυναμή του,

ο ήλιος σκύβει και χαϊδεύει τις σκιές,

αλλά τ'αηδόνι δεν παύει να τραγουδά

σφιχτά αγκάλιασε της τριανταφυλλιάς

τ'αγκάθινο αφιλόξενο κλωνάρι

που του πληγώνει την καρδιά..

***

Δακρύζει σιωπηλό το φεγγάρι

κρυμμένο σε μια γωνιά της νύχτας

και γέμισε τον ουρανό μ'αστέρια..

***

Υπάρχουν στιγμές..

που μοιάζουν σαν σκοτεινή αιωνιότητα

και οι αναμνήσεις διψασμένες για λίγο φως,

προβάλλουν στο κατώφλι της μνήμης

κι οι μούσες τις παίρνουν απ΄το χέρι,

τις ντύνουν με το μεταξένιο πέπλο

που υφαίνουν την νύχτα οι συγκινήσεις..

και τις οδηγούν σιωπηλά στον κήπο

με τις ανθισμένες τριανταφυλλιές...

παρέα να κρατήσουνε στ'αηδόνι.

Lunapiena

*********

Ci sono minuti che...

Ci sono minuti che..

il tempo perde il suo potere

il sole si piega e accarezza le ombre

ma, l'usignolo non smette a cantare

abbracciando strettamente al ramo

con le spine di una rosa

risanguina la ferita del cuore...

****

Piange in silenzio la luna

nascosta in un angolo nella notte

e le sue lacrime diventano stelle

****

Ci sono momenti che..

somigliano in grigia eternità

e ritornano in soglia gli ricordi

assettati di un po di luce..

e le muse gli prendono per mano

li vestano con il velo di seta

che riccamano di notte le emozioni

e li guidano in silenzio nel giardino

con le rose spinose fiorite...

per tenere compagnia all'usignolo.

Lunapiena

Υπάρχουν Στιγμές...

Ci sono minuti che...

Ci sono momenti che l'allegria,

non visita il nostro salotto,

il grigio nasconde l'orizzonte

e il cuore non vuole cantare...

***

Ci sono momenti che sembrano,

come una grigia eternita'...

ma, non lasciarti disperare perche'

tutto si gira nel mondo, tutto ritorna...

***

Pensaci che sono dei fiori che nascono,

e sanno fiorire e vivere a lungo,

senza il calore del sorriso di Sole,

e ancora altri che osano vivere in siccita'...

***

Guardati intorno nella natura,

le vere Bellezze di questo mondo

e poi nel ballo del tuo tempo di Vita

e lasciati prendere da amati ricordi...

***

Tante emozioni porta la musa

ad ogni cuore che respira l' amore,

per chi vuol vivere il suo presente,

e il suo passato sa rispettare...

***

Guarda la fiamma che vive in Noi,

contro ogni tempesta feroce,

che scoglie il gelo e porta calore,

nel focolaio del nostro amore...

***

Lasciati libero per cantare con me

e tutte le persone che sanno sognare,

ad occhi aperte nel buio del mondo...

Lasciati prendere dal Vento d'Amore.

***

Non scordarti mai che l'allegria ritorna in Noi dopo un periodo triste,

come l'arcobaleno sorride al cielo,

dopo una grigia giornata di pioggia...

Lunapiena

23-12-2003

**********

Υπάρχουν Στιγμές

Υπάρχουν στιγμές που η χαρά

δεν μπαίνει στο σαλόνι μας

τα γκρίζα σύννεφα κρύβουν τον ορίζοντα

και η καρδιά δεν θέλει να τραγουδήσει.

****

Υπάρχουν στιγμές που μοιάζουν

σαν σκοτεινή αιωνιότητα..

μην αφήσεις την θλίψη να σε πάρει

γιατί, όλα αλλάζουνε στον κόσμο..

όλα γυρίζουν... και μεταβάλλονται.

****

Σκέψου ότι υπάρχουνε λουλούδια,

που ζούν και ανθίζουν στο σκοτάδι

δίχως του ήλιου το ζεστό χαμόγελο

κι άλλα ακόμα που καταφέρνουν

κι επιβιώνουν στην έρημο χωρίς νερό.

****

Κοίτα τριγύρω σου τη φύση

ψάξε για την ομορφιά της ζωής

κι άφησε διάπλατα ανοιχτή την πόρτα

στις πιό γλυκές αναμνήσεις του χθες.

****

Πόσες συγκινήσεις οι μούσες χαρίζουν

στις καρδιές που ξέρουν ν'αγαπούν

κι επιζητούν το σήμερα να ζουν

με σεβασμό στο παρελθόν τους...

****

Νοιώσε την φλόγα που φουντώνει

παρόλες τις άγριες μπόρες της ζωής,

λοίωνει τον πάγο και φέρνει ζεστασιά

μες στης καρδιάς μας την εστία...

****

Έλα να τραγουδήσεις μαζί μου

και μ'όσους ξέρουν να ονειρεύονται,

με ανοιχτά τα μάτια... στο σκοτάδι...

Ασε της Αγάπης ο άνεμος.. να σε πάρει

****

Και μην ξεχνάς ποτέ πως η χαρά

ξανάρχεται... μετά την θλίψη

σαν ουράνιο τόξο σου χαμογελά

μετά απ'την άγρια καταιγίδα...

Lunapiena