Στην μνήμη του Σωτήρη Πέτρουλα

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: ΣΩΤΗΡΗ ΠΕΤΡΟΥΛΑ

Σωτήρη Πέτρουλα, Σωτήρη Πέτρουλα

σε π ή ρ ε... ο Λαμπράκης.. σε π ή ρ ε... η Λευτεριά

σε πήρε.. ο Λ α μ π ρ ά κ η ς... σε πήρε η Λ ε υ τ ε ρ ι ά

Μ ά ρ τ υ ρ ε ς... ήρωες... οδηγούνε 

τα γαλάζια μάτια του... μάς καλούνε

Σ ω τ ή ρ η Πέτρουλα, Σωτήρη Π έ τ ρ ο υ λ α

αηδόνι και λιοντάρι.... βουνό και ξαστεριά

αηδόνι και λιοντάρι... βουνό και ξαστεριά

Μάρτυρες... ή ρ ω ε ς.... οδηγούνε

τα γαλάζια μάτια του... μάς καλούνε

Σωτήρη Π έ τ ρ ο υ λ α, Σωτήρη Πέτρουλα

ο δ ή γ α το λαό σου.... οδήγα μας μ π ρ ο σ τ ά

οδήγα το λ α ό σου.... ο δ ή γ α μας μπροστά

Μάρτυρες... ήρωες... ο δ η γ ο ύ ν ε

τα γαλάζια μάτια του.... μάς καλούνε

Σ ω τ ή ρ η Π έ τ ρ ο υ λ α.... Σωτήρη Πέτρουλα....

Στίχοι και Μουσική: Μ. Θεοδωράκης
με την Μ. Φαραντούρη ((Μόσχα 1966)

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΝΤΑΣ την ΠΟΙΗΣΗ

"Ο Ποιητής κι η Μούσα του"
Νίκος Εγγονόπουλος

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΝΤΑΣ την ΠΟΙΗΣΗ 

του P. S. Selley

Δυο τρόπους ακολουθεί ο νους: 

την Λογική και την Φαντασία.

Με την  Λ ο γ ι κ ή... ελέγχονται οι ιδέες

και αναζητείται ο τρόπος 

που συνδέονται μεταξύ τους.

Με την  Φ α ν τ α σ ί α.. επεξεργάζονται οι ιδέες,

χρωματίζονται μέσα στο δικό της φως

και συνδέονται μεταμορφωμένες

 σε μια νέα μορφή.

Η Φαντασία είναι η διεργασία... 

που οδηγεί στην δημιουργία,

την αρχή της σύνθεσης και της έκθεσης 

των ιδεών.

Η Λογική είναι.. το λογίζεσθαι, το σκέπτεσθαι..

η αρχή της ανάλυσης.

Η Λογική 

μελετά και εκτιμά τις διαφορές...

η Φαντασία 

τις σχέσεις και τις ομοιότητες των πραγμάτων.

Η Λ ο γ ι κ ή.. για την Φαντασία 

\είναι όπως το εργαλείο για τον τεχνίτη,

όπως το σώμα για το πνεύμα, 

όπως η σκιά για την ύλη.

Η  Π ο ί η σ η  είναι η έκφραση της Φαντασίας.

Είναι το όργανο που δέχεται

και επεξεργάζεται τα σημάδια,

τις εντυπώσεις 

που προέρχονται από τον εσωτερικό

ή τον εξωτερικό κόσμο,

όπως μια Λύρα που παράγει μ ε λ ω δ ί α 

παίζοντας με τον άνεμο.

όπως ένα παιδί παίζοντας 

εκφράζει με την φωνή του

και τις κινήσεις του σώματος 

την ευχαρίστησή του,

προσπαθώντας να την κάνει να διαρκέσει.

Η Ευχαρίστηση έτσι 

κατοικεί στόν αισθησιασμό,

η Ηθική.. στο συναίσθημα,

η Ομορφιά.. στην τέχνη,

η Αλήθεια.. στη λογική κρίση,

η Αγάπη.. στις Ανθρώπινες σχέσεις.

Π ο ι η τ έ ς... 

είναι εκείνοι που καταφέρνουν

να εκφράσουν  ό λ α  αυτά.

Ένα ποίημα είναι....

 η ιδανική ε ι κ ό ν α της ζωής,

στην απόλυτη αλήθεια της.

Ο ποιητής σαν το αηδόνι τραγουδά

γλυκά στην αυγή της μοναξιάς του.

Ακούνε μ ό ν ο.... 

όσοι μπορούν να συγκινηθούν

και να γαληνέψουν από την μελωδία του,

χωρίς να ψάχνουν το γιατί.

Το μεγάλο μ υ σ τ ι κ ό... 

της ανθρώπινης Ηθικής είναι.. η Α γ ά π η,

η έ ξ ο δ ο ς δηλαδή από την φύση του

και η ταυτοποίηση του εαυτού με την ομορφιά,

οπουδήποτε αυτή υπάρχει: στις ιδέες, στις πράξεις,

σ'ένα πρόσωπο, στον άλλον....

 με ένταση και πληρότητα.

Η  π ο ί η σ η... 

αυξάνει τα όρια της φαντασίας,

τρεφοντάς την με νέες ιδέες,

ικανές να συγχωνευτούν με τις παλιές,

με στόχο μια νέα συγκίνηση, 

μια καινούρια ευχαρίστηση,

τόσο για τον ποιητή 

όσο και για τον αναγνώστη.

Κείμενο που στηρίζεται στο βιβλίο του P. S. Selley: 

"Υπερασπίζοντας την Ποίηση" 

Lunapiena - 2001

^

 DIFENDERE la POESIA

Due modi segue la mente, la logica e la fantasia.

Con la logica si controllano le idee

e si cerca il modo di collegarle fra di loro.

Con la fantasia si elaborano le idee,

si colorano con la sua luce e si collegano

trasformandole in una nuova forma.

La fantasia e' l' "OPERARE" 

che porta alla CREAZIONE,

il principio della Sintesi, 

della Composizione delle Idee.

La logica e' il "RAGIONARE", 

il "PENSARE", il principio dell' Analisi.

La logica studia e valuta le differenze,

m e n t r e... la fantasia le similitudini,

 le somiglianze delle Cose.

La logica per la fantasia

 e' come lo strumento per il tecnico,

il corpo per lo spirito, l'ombra per la materia.

La Poesia e' l'espressione della fantasia.

E' l'organo che riceve e elabora i segnali

e le impressioni provenient

 sia dall' interno che dall' esterno,

c o m e... una Lyra...  

che produce melodia con il gioco del Vento,

come un bambino

 che giocando esprime con la sua voce

ed i movimenti corporei.. il suo piacere,

cercando di farlo durare a lungo....

Il Piacere cosi' abita nella Sensualita',

il Morale nel Sentimento,

la Bellezza nell'Arte,

la Verita' nella Ragione

e l'Amore nelle Relazioni Umane.

Poeti sono quelli che hanno la capacita'

di esprimere tutto questo.

Una Poesia e' l'icona ideale della Vita

 nella sua assoluta Verita'.

Il poeta come un usignolo,

 canta dolcemente nell' alba la sua Solitudine.

Ascolatori sono, S O L O, 

quelli che possono emozionarsi

e calmarsi al suono della sua Melodia,

 senza chiedersi il perche'....

Il grande segreto del Morale Umano è l' A m o r e,

l'uscita cioe' dalla sua Natura

 e l'identificazione del Se

con la Bellezza, dovunque essa sia:

nelle idee, nelle azioni, in un Viso,

nell'Altro.. con intensita' e pienezza.

La Poesia allarga i limiti della fantasia

 nutrendola con nuove idee

capaci di fondersi con le vecchie,

 con lo scopo di una nuova Emozione,

di Un Nuovo Piacere,

 sia per il Poeta che per l'Ascoltatore.... 

Testo scritto dopo la lettura del libro di Selley: 

"DIFENDERE la POESIA" 

Lunapiena - 2001 

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ: Μαγιακόφσκι

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΙ

Ὡ ρ α ῖ ο ς... ἀπ᾿ τὴ θύελλα τῆς βιομηχανίας
ἀεροπόρος τῶν ἡλιόλουστων ἡμερῶν
μεγάλο δάκρυ
ποὺ κατεβαίνει ὡς τὰ χείλη
γιὰ νὰ καίει τὶς ἀθάνατες Μαρίες
ὁ Β λ α ν τ ι μ ί ρ.
Ἴ σ ω ς... ἔπρεπε πρὶν ἀπ᾿ τὴν ἔνδοξη ταφὴ
νὰ φωτίζεται μὲ προβολεῖς ὁ νεκρός του.
Ἴ σ ω ς... ἀξίζει νὰ τὸν βλέπουμε σὰν καταρράκτη
ἀνάμεσα στὴν ὁρμὴ τ᾿ οὐρανοῦ καὶ στὰ δάση.
Ἴ σ ω ς... ἔπρεπε νὰ διευθύνει κοσμοδρόμια.
Πάντως
μ᾿ ἀρέσει ποὺ ἐπίασε τὴν παλιὰ Ρωσία ἀπ᾿ τὰ μαλλιὰ
καὶ τὴν ἔστειλε στὸ διάβολο
θρυμματίζοντας μία κιθάρα στὸ κεφάλι της.
Μ᾿ ἀρέσει ποὺ... δὲν θὰ πεθάνει π ο τ ὲ
γ ι α τ ί... δὲν ξεχώρισε τὴ συμφορὰ καὶ τὴν ποίηση.
Μ᾿ ἀρέσει... γ ι α τ ὶ στάθηκε στὸ ὕψος του
ὁ Β λ α ν τ ι μ ί ρ.
Α ὐ τ ὸ ς.. εἶναι ποὺ ἔδινε στὸν Κουτούζωφ
τὴ μυστηριώδη δύναμη.
Α ὐ τ ὸ ς... εἶναι ποὺ σκύλιαζε πραγματικὰ
γιὰ τὸ μέλλον. Α ὐ τ ὸ ς
ἔλαμπε στὴν κατάλευκη ὁρμὴ τοῦ Οὐλιάνωφ.
Ἀπ᾿ τὴν ἄγνωστη χαραυγή μας, ἀπ᾿ τὰ σπήλαια,
ἔτσι δείχνουν τὰ πράγματα.
Ἡ ζωὴ θὰ πρέπει... νὰ προσχωρήσει μαζί του
ὁλάκερη καθὼς τὴ χάρισε στὴν καρδιὰ τῶν δικαίων.
Ἡ ζωὴ θὰ χρειαστεῖ.... καὶ πάλι τοὺς χαρταετούς.
Ἀπ᾿ τὸ βαρύ του φέρετρο πετάγονταν
πυροτεχνήματα ψηλὰ στὴ νύχτα
κι ἀπ᾿ τὴ βαθειὰ εἰρήνη τῆς σιωπῆς του
ἔβγαινε ὁ καπνὸς τῆς μέσα μάχης. Ἂς εἶναι λοιπόν…
Ἂς εἶναι κι ὁ Βλαντιμὶρ ἕνα σ ύ μ β ο λ ο
ἀνοιχτὸ στὴν εὐτυχία.
Δὲν ξέρω..., βέβαια, τί εἶναι εὐτυχία.
Γνωρίζω ὅμως τὸν ἀ γ ώ ν α γιὰ δαύτη.
Δὲν ξέρω.... τί κρύβει ὁ ἔρωτας.
Γνωρίζω μονάχα
πὼς εἶναι... οἱ ἑξήντα τέσσερες ἄνεμοι.
Γνωρίζω πὼς εἶναι... ὅλες οἱ ἀνατολὲς τοῦ ἥλιου –
τέτοια τύχη
τέτοια τύχη!

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ

(Δημοσιεύτηκε στὴν «Ἐπιθεώρηση Τέχνης»,
τ. 146, Φεβρ. 1967, σελ. 133)

Percy Bysshe Shelley

ΑΦΙΕΡΩΜΑ στον αγαπημένο Ρομαντικό Ποιητή
Percy Bysshe Shelley (Πέρσι Σέλλεϋ)

που πέθανε από πνιγμό στη θάλασσα στα ανοικτά 
του Λιβόρνο (Livorno - Ιταλία) σαν Σήμερα

στις 8 Ιουλίου του 1822.. σε ηλικία μόλις 30 ετών.

Στενός Φίλος του Λόρδου Βύρωνα Μπάϋρον, 
δημιούργησαν τον "Κύκλος της Πίζας" 

ένα ρεύμα επιφανών Άγγλων, 
Ιρλανδών, και Ελλήνων 

(μεταξύ αυτών ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, 
στον οποίον ο Σέλλεϋ αφιέρωσε το δράμα του Hellas) . 
- Βαθειά επηρεασμένος από τον Ε π ί κ ο υ ρ ο.. 

ονειρεύεται ένα Κήπο Παραδεισένιο 

όπου δεν υπάρχει αμαρτία.. αλλά μόνο η Χαρά
και η Ευχαρίστηση.. 

(αιώνιες Αγάπες, Πάθος που συμπαρασύρει τα πάντα..)

Θεός του είναι ολόκληρη η Φύση και ο Κόσμος... 

το ΕΝΑ και το ΟΛΟΝ..
που ενώθηκαν στη Μνήμη...

 και βαδίζουν πλάι στην Ανθρωπότητα...

- Οι π ο ι η τ έ ς... έχουν την ε υ θ ύ ν η... 

να υμνήσουν στην ζωή τους
την Παγκόσμια Ποίηση...

με την αναζήτηση του αόρατου μέσω της Ομορφιάς,
της Αίσθησης και της Εμπνευσης!

- Μελέτησε την Ελληνική Φιλοσοφία 

και thn Λατινική Λογοτεχνία... 

και λάτρεψε την Μυθολογία.. 

Η Ε λ λ η ν ι κ ή Σκέψη... ήταν γι'αυτόν.... το εργαλείο
για τη σμίλευση του Εαυτού...

"Ο άνθρωπος μέσα στην κοινωνία δεν αργεί... 

να γίνει ο ίδιος
αντικείμενο των παθών και των ηδονών του... 

κι όσο εμπλουτίζεται ο συναισθηματικός κόσμος... 

τόσο πληθαίνουν κι οι τρόποι του να εκφράζεται... 

Τα λόγια, η εκφραστική κίνηση των χεριών...
οι μιμητικές τέχνες... γίνονται αυτοδίκαια... 

Αναπαράσταση και Μέσον...
μολύβι και εικόνα, σμίλη και άγαλμα.. 

χορδή και Αρμονία..."

έλεγε...!!!

Ο ΑΝΕΜΟΣ ΣΤΟ ΝΗΣΙ - Γιάννης Πουλόπουλος

ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΣΚΟ " ΕΜΙΛΙΑΝΟ ΖΑΠΑΤΑ " 1971

Ο άνεμος είν΄ ένα άλογο

άκου τον πώς τρέχει

για την θάλασσα, για τον ουρανό

θέλει να με σηκώσει

Άκου τον άνεμο

πώς τριγυρνάει τον κόσμο

για να πετάξει μακριά

Κρύψε με μες στα μπράτσα σου

γι΄ αυτήν την νύχτα μόνο

γι΄ αυτήν την νύχτα που η βροχή

κόντρα σε θάλασσα και γη

τα μύρια στόματά της

σπάει

Ο άνεμος τρέχει καλπάζοντας

άκου με φωνάζει

θέλει ο άνεμος

να με πάει μακρυά

δε θέλω να με πάρει

Με το κεφάλι σου

σιμά στο μέτωπό μου

και με ενωμένα τα κορμιά

Τον άνεμο να τρέξει άφησε

μες στην θάλασσα

με στεφάνι αφρού

Άκου τον με φωνάζει

Τρέχει καλπάζοντας

και στις σκιές με ψάχνει

μέσα στα σκοτάδια

με ζητά

Στίχοι: Pablo Neruda

Μουσική: Γιάννης Γλέζος

Ερμηνεία : Γιάννης Πουλόπουλος 

Απόδοση στα ελληνικά: Λευτέρης Παπαδόπουλος

Ενορχήστρωση: Νίκος Μαμαγκάκης

ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ

"Σ’όλους τους τόπους κι αν γυρνώ
μόνον ετούτον…. α γ α π ώ"
βράχοι… στεριές και…. θάλασσες
κι απέραντο γαλάζιο…