Ν. ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ: Το ΝΕΡΟ και η Ευχαριστία

Ήπια.. και πότισα δάση και γέμισα στέρνες.
Το νερό σου περίσσεψε-
Τα ποτάμια του σύμπαντος,
δεν έχουνε κοίτες. Βυθίζονται. 
Τ ρ έ χ ο υ ν ε... μες από σένα.
Αν μπορούσες να υπάρχεις
έναν αιώνα μετά, τότε θά βλεπες.. πώς
το φιλί που σου ακούμπησα πάνω στο μέτωπο
έγινε άστρο.

Γ. ΡΙΤΣΟΣ - Ν.ΞΥΛΟΥΡΗΣ: Και Να Αδερφέ μου

Και Να... Αδερφέ μου
που μ ά θ α μ ε... να κουβεντιάζουμε
ή σ υ χ α... ήσυχα κι... απλά.
Καταλαβαινόμαστε τώρα
δε χρειάζονται περισσότερα.

Κι α ύ ρ ι ο... λέω... θα γίνουμε
ακόμα π ι ο απλοί.
Θα β ρ ο ύ μ ε... αυτά τα λόγια
που παίρνουνε το ί δ ι ο βάρος
σ' ό λ ε ς... τις καρδιές,
σ' ό λ α... τα χείλη,
έτσι να λέμε π ι α
τα σύκα-σύκα
και τη σκάφη-σκάφη.

Κι έτσι που να χαμογελάνε οι άλλοι
και να λένε:
"Τέτοια ποιήματα
σου φτιάχνω... εκατό την ώρα".
Α υ τ ό... θέλουμε κι εμείς.
Γ ι α τ ί.... εμείς δεν τραγουδάμε
για να ξεχωρίσουμε, αδελφέ μου,
απ' τον κόσμο.
Εμείς τραγουδάμε
για να σ μ ί ξ ο υ μ ε... τον κ ό σ μ ο

Κι α ύ ρ ι ο... λέω... θα γίνουμε
ακόμα π ι ο απλοί.
Θα β ρ ο ύ μ ε... αυτά τα λόγια
που παίρνουνε το ί δ ι ο βάρος
σ' ό λ ε ς... τις καρδιές,
σ' ό λ α... τα χείλη,
έτσι να λέμε π ι α
τα σύκα-σύκα
και τη σκάφη-σκάφη.

Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Χρήστος Λεοντής
Πρώτη εκτέλεση: 

Γιάννης Ρίτσος & Νίκος Ξυλούρης ( Ντουέτο )

ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ: ΕΜΕΙΣ που ΜΕΙΝΑΜΕ

Εμείς που μείναμε... στο χώμα το σκληρό

για τους νεκρούς... θ' ανάψουμε λιβάνι

κι όταν χαθεί... μακριά το καραβάνι

του χάρου του μεγάλου πεχλιβάνη,

στη ΜΝΗΜΗ τους... θα στήσουμε χ ο ρ ό.

Εμείς που μείναμε... θα τρώμε το πρωί

μια φέτα... από του ήλιου το καρβέλι,

ένα τσαμπί... σταφύλι από τ' αμπέλι

και δ ί χ ω ς.... πια του φόβου το τριβέλι,

μπροστά... θα προχωράμε στη ζωή.

Εμείς που μείναμε... θα β γ ο ύ μ ε μια βραδιά

στην ερημιά... να σπείρουμε χορτάρι

και π ρ ι ν για πάντα... η νύχτα να μας πάρει

θα κ ά ν ο υ μ ε τη Γη.... προσκυνητάρι

και κ ο ύ ν ι α.... για τ' αγέννητα π α ι δ ι ά.

Στίχοι: ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ

 

Μουσική: ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ

με την ΒΙΚΥ ΜΟΣΧΟΛΙΟΥ

ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ

Μαγνητοσκοπημένη μετάδοση της παράστασης 

που παίχτηκε στην Μικρή Επίδαυρο 

στις 8 Δεκεμβρίου 2012

στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών. 

Μια παράσταση με μουσική και τραγούδια αγαπημένα

 σε στίχους του ποιητή. 

Στηριγμένη σε πληροφορίες για τον ΝΙΚΟ ΓΚΑΤΣΟ

 από άλλους συνοδοιπόρους του 

Α. Εμπειρίκο, Οδ. Ελύτη, Γ. Σεφέρη, Μ. Χατζιδάκι. 

Μια παράσταση με την μοναδική 

προσωπική αφήγηση του Ν. Γκάτσου

 για τα παιδικά του χρόνια

από το βιβλίο της Αγαθής Δημητρούκα. 

Σκηνοθεσία, Επιλογή Κειμένου - Υλικού Video: 

Μάνια Παπαδημητρίου
Παίζουν με αλφαβητική σειρά οι ηθοποιοί: 
Τάσος Αντωνίου, τραγούδι, κιθάρα, μαντολίνο 
Θεοδώρα Ευγενάκη τραγούδι 
Μαρία Κόμη-Παπαγιαννάκη τραγούδι 
Αγαπητός Μανδαλιός 
Μάνια Παπαδημητρίου, τραγούδι 

Παίζουν οι μουσικοί: 

Βικτωρία Κυριακίδη, φλάουτο,

Μαρίνα Χρονοπούλου

πιάνο, ηλεκτρικό πιάνο, ακορντεόν

Στις ΜΑΝΟΥΛΕΣ του Κόσμου

Αχ.. Τι ντροπή.. τέτοια ντροπή

μάνα μου και πως βγαίνει

ούτε κι αν τρέξει ο ποταμός

μάνα μου δε την πλένει

Τι να σου κάνουν δάκρυα δυό

και στεναγμοί σαράντα δυό

μανούλα μου.. μανούλα μου,

τι κι αν το δάκρυ μου νωπό

βουβό το στόμα και πικρό

μανούλα μου.. μανούλα μου

Και τρέχω κάποιον για να βρω

να με ρωτά.. να τον ρωτώ

τι θα γενεί... τι θα γενεί

ποιος θα πονεί.. ποιος θα πονεί

Μανούλα μου... Μανούλα μου!

Μουσική: Μ. Χατζιδάκις

Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης

με τον Λάκη Παππά

Μ. Ελευθερίου: ΜΑΝΑ

ΜΑΝΑ 

Μάνα, το μάννα τ' ουρανού... δέντρο του παραδείσου

στη ρίζα του ψηλού βουνού... φύτεψα την Ευχή σου

Κι απ' την Ευχή που φύτεψα.. βγήκε στο φως μια βρύση

κι απ' τα σκοτάδια γύρισε... πουλί να κελαηδήσει.

Μάνα, το μάννα τ'ουρανού.. κι όνειρο που δε σ' έχει

στείλε μου πάλι μιαν Ευχή... ο πόνος μου ν' αντέχει

Στίχοι:Μάνος Ελευθερίου

 

Μουσική:Μίκης Θεοδωράκης 

Τραγουδάει Παιδική Χορωδία Δημήτρη Τυπάλδου

Luciano Pavarotti: ΜΑΜΜΑ

ΜΑΜΜΑ

ΜΑΜΜΑ, είμαι τόσο ευτυχής.. γιατί γυρίζω κοντά σου

και το τραγούδι μου, σου λέει.. είναι η καλύτερή μου μέρα

ΜΑΜΜΑ είμαι τόσο χαρούμενος.. που κι αν ζω μακρυά σου

ΜΑΜΜΑ... μόνο για Σένα το τραγούδι μου ηχεί

ΜΑΜΜΑ θα είσαι κοντά μου... και δεν θα'σαι πια μόνη

Πόσο Σ'αγαπώ... αυτά τα λόγια Αγάπης

που σου ψιθυρίζει η καρδιά μου,

...ίσως δεν ακούγονται πια

ΜΑΜΜΑ,.. το πιο όμορφο τραγούδι μου είσαι Συ

Είσαι εσύ η Ζωή,...και σ'όλη μου τη ζωή...

δεν θα σ'αφήσω ποτέ πια..


Νοιώθω το χέρι σου κουρασμένο.. να ψάξει τις μπούκλες μου

και την φωνή σου ασθενική... για το παλιό νανούρισμα.

Σήμερα θέλω εγώ την λευκή κεφαλή σου... να σφίξω 

πάνω στην καρδιά.

ΜΑΜΜΑ... μόνο για Σένα το τραγούδι μου ηχεί

ΜΑΜΜΑ θα είσαι κοντά μου... και δεν θα'σαι πια μόνη

Πόσο σ'αγαπώ... αυτά τα λόγια Αγάπης

που σου ψιθυρίζει η καρδιά μου,

...ίσως δεν ακούγονται πια

ΜΑΜΜΑ,.. το πιο όμορφο τραγούδι μου είσαι Συ

Είσαι εσύ η Ζωή,...και σ'όλη μου τη ζωή...

δεν θα σ'αφήσω ποτέ πια

ΜΑΜΜΑ... ΠΟΤΕ ΠΙΑ...

Μετάφραση: Lunapiena