Rafael Alberti Merello: Ο ΦΙΛΑΡΓΥΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ

 Εl Αngel Αlvaro
του Rafael Alberti

Κόσμος στις γωνιές των δρόμων, 

από χωριά και χώρες που δεν υπάρχουν στο χάρτη, 
σχολίαζαν.

Αυτός ο άνθρωπος είναι πεθαμένος
και δεν το ξέρει.
Θέλει να κάνει ρεσάλτο στην τράπεζα,
να κλέψει σύννεφα, αστέρια, χρυσαφένιους κομήτες,
ν’ αγοράσει το πιο δύσκολο,
τον ουρανό.
Κι αυτός ο άνθρωπος είναι πεθαμένος.

Υπόγειες δονήσεις ταράζουν το μέτωπο του.
Χωματοπτώσεις,
Παράξενοι αντίλαλοι,
ήχοι μπερδεμένοι από κασμάδες και φτυάρια,
τ’ αυτιά του.

Τα μάτια του,
φλόγες ασετιλίνης,
υγρές χρυσές γαλαρίες.
Η καρδιά του,
εκρήξεις βράχων, ανατινάξεις, δυναμίτης.

Ονειρεύεται μεταλλεία.

1928

(Απ’ την ποιητική συλλογή «Άγγελοι»)
ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΙΣΠΑΝΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ
Απόδοση: Ηλίας Ματθαίου

Αντόν Πάβλοβιτς Τσέχωφ: Ο ΓΛΑΡΟΣ

Μετάφραση Λυκούργος Καλλέργης

 Παίζουν με τη σειρά που εμφανίζονται 

Παύλος Χαϊκάλης, Αλεξάνδρα Διαμαντοπούλου, 

Γιώργος Μπάρτης, Νίκος Παπακωνσταντίνου, 

Ντίνος Αυγουστίδης, Καίτη Γρηγοράτου, 

Βασίλης Παπανίκας, Κούλα Αγαγιώτου, 

Μάρω Κοντού, Θόδωρος Συριώτης, 

Ανδρέας Μπάρκουλης, Ειρήνη Καναρέλλη, 

Θανάσης Σταϊκούρας

Σκηνοθεσία Σταμάτης Χονδρογιάννης

 Από την εκπομπή: "Το θέατρο της Δευτέρας"
Πρώτη προβολή 11/5/1981

Pedro Olalla: ¿Por qué Grecia?

Pedro Olalla... 

Ισπανός Φιλόλογος, Ελληνιστής, Συγγραφέας, 
Φωτογράφος... και Πρεσβευτής του Ελληνισμού..
που γνωρίζει άριστα 

την Ελληνική Γλώσσα και Φιλοσοφία
σήμερα... ζει μόνιμα στην Ελλάδα 

με την οικογένειά του
μετά π α ρ ρ η σ ί α ς τολμών...
εκφράζει και στηρίζει

 με ένα μεστό και ουσιαστικό Λόγο
την αντίθεσή του... στην απόφαση μείωσης
των ωρών διδασκαλίας 

της Ελληνικής Γλώσσας στην Ισπανία...

Ενεργοποιείστε... τους Ελληνικούς υπότιτλους

Γ. Σεφέρης: Αφήγηση

Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος πηγαίνει... κλαίγοντας

Κανεὶς δὲν ξέρει... νὰ πεῖ γιατί

Κάποτε νομίζουν πὼς εἶναι.. οἱ χαμένες ἀγάπες

Σὰν κι αὐτὲς ποὺ μᾶς βασανίζουνε τόσο

Στὴν ἀκροθαλασσιὰ τὸ καλοκαίρι.. μὲ τὰ γραμμόφωνα

Οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι... φροντίζουν τὶς δουλειές τους
Ἀτέλειωτα χαρτιὰ... παιδιὰ ποὺ μεγαλώνουν

Γυναῖκες ποὺ γερνοῦνε δύσκολα

Αὐτὸς ἔχει δυὸ μάτια... σὰν παπαροῦνες

Σὰν ἀνοιξιάτικες κομμένες παπαροῦνες

Καὶ δυὸ βρυσοῦλες... στὶς κόχες τῶν ματιῶν

Πηγαίνει μέσα στοὺς δρόμους.. ποτὲ δὲν πλαγιάζει

Δρασκελώντας μικρὰ τετράγωνα.. στὴ ράχη τῆς γῆς

Μηχανὴ... μιᾶς ἀπέραντης  ὀ δ ύ ν η ς

Ποὺ κατάντησε... νὰ μὴν ἔχει σημασία

Ἄλλοι τὸν ἄκουσαν νὰ μιλᾶ μοναχὸ, καθὼς περνοῦσε

Γιὰ σπασμένους καθρέφτες... πρὶν ἀπὸ χρόνια

Γιὰ σπασμένες μορφὲς... μέσα στοὺς καθρέφτες

Ποὺ δὲν μπορεῖ... νὰ συναρμολογήσει πιὰ κανεὶς

Ἄλλοι τὸν ἄκουσαν νὰ λέει.. γιὰ τὸν ὕπνο

Εἰκόνες φρίκης... στὸ κατώφλι τοῦ ὕπνου

Τὰ πρόσωπα... ἀνυπόφορα ἀπὸ τὴ στοργή

Τὸν συνηθίσαμε... εἶναι καλοβαλμένος κι ἥσυχος

Μονάχα ποὺ πηγαίνει... κ λ α ί γ ο ν τ α ς ὁλοένα

Σὰν τὶς ἰτιὲς... στὴν ἀκροποταμιὰ
ποὺ βλέπεις ἀπ᾿ τὸ τρένο

Ξυπνώντας ἄσχημα.. κάποια συννεφιασμένη αὐγὴ

Τὸν συνηθίσαμε.... δὲν ἀντιπροσωπεύει τίποτα

Σὰν ὅλα τὰ πράγματα... ποὺ ἔχετε συνηθίσει

Καὶ σᾶς μιλῶ γι᾿ αὐτὸν... γιατὶ δὲ βρίσκω τίποτα

Ποὺ νὰ μὴν τὸ  σ υ ν η θ ί σ α τ ε

Προσκυνῶ

Το ΜΑΡΤΥΡΙΟ του ΣΙΣΥΦΟΥ

O Σίσυφος γιoς του Αιόλου, 
ήταν βασιλιάς της Εφύρας, 
και είχε γιό τον Γλαύκο 
και εγγονό τον Βελλεροφώντα. 
Ο Βελλεροφώντας ήταν εκείνος, που πέταξε
με το φτερωτό άλογο.. τον Πήγασο
και σκότωσε την Χ ί μ α ι ρ α. 

Από την Οδύσσεια του Ομήρου γνωρίζουμε ότι
ο Σίσυφος, είχε καταδικασθεί στον Άδη
και έσπρωχνε για ν’ανεβάσει έναν τεράστιο βράχο
από τους πρόποδες στην πλαγιά ενός βουνού
κι όταν έφτανε στην κορφή,
ο βράχος κυλούσε προς τα πίσω,
κι άρχιζε π ά λ ι... από την αρχή.

Το μαρτύριο του Σισύφου, όπως γράφει ο Α. Καμύ
γίνεται πιο τραγικό γιατί
"ο ήρωας είχε σ υ ν ε ί δ η σ η του μαρτυρίου "…
που "στηρίζεται στην ελπίδα
ότι μπορεί να τα καταφέρει την επόμενη φορά..
α λ λ ά... κάθε φορά αναβιώνει...
τον π ό ν ο... της ματαίωσης."

Lunapiena

Ralph Waldo Emerson: Φίλος είναι..

"Φ ί λ ο ς είναι εκείνος... 
που πλάι του νοιώθω τόσο ειλικρινά, 

που μπορώ να σκέφτομαι δυνατά"

Un amico è una persona 
con cui posso essere sincero,
in sua presenza 

posso pensare ad alta voce»

Ralph Waldo Emerson
μεταφρ. Lunapiena

David Maria Turoldo: ...η σκέψη ενός φίλου

Σκέφτομαι ότι δεν υπάρχει τίποτε άλλο 

να μας  γ α λ η ν ε ύ ε ι... τόσο,

όσο... η σκέψη ενός  φ ί λ ο υ,

η χαρά μας... όταν μας εμπιστεύεται,

και η μεγάλη ανακούφιση

όταν του εμπιστευόμαστε

με... απόλυτη ηρεμία,

ακριβώς γ ι α τ ί... είναι φ ί λ ο ς.

Δυναμώνει η  ε π ι θ υ μ ί α

να τον δούμε όταν είναι μακρυά, 

επιζητούμε να τον νοιώσουμε κοντά

μόνο για ν’ακούσουμε την φωνή του,

και να συνεχίσουε..

τις ατέλειωτες συζητήσεις μας.

David Maria Turoldo

μεταφρ. Lunapiena

^

Penso che nessun’altra cosa

ci conforti tanto,

quanto il ricordo di un  a m i c o,

la gioia della sua confidenza

o l’immenso sollievo

di esserti tu confidato a lui

con assoluta tranquillità:

appunto.... perchè amico.

Conforta il desiderio di rivederlo

se lontano,

di evocarlo per sentirlo  v i c i n o,

quasi per udire... la sua voce

e continuare colloqui mai finiti.

David Maria Turoldo