"Π ο ί η σ η είναι κάτι που κυκλοφορεί στους δρόμους,
που κ ι ν ε ί τ α ι μόνο του, που ζ ε ι δίπλα μας.
Κάθε πράγμα έχει το μυστικό του
και η ποίηση είναι το μ υ σ τ ή ρ ι ο
που σ υ ν έ χ ε ι... όλα τα πράγματα.
Είναι η μόνη πραγματική " ύ π α ρ ξ η "
και μου... "πάει".
θα πεί ένα χρόνο πριν από τον τραγικό θάνατό του,
-(Συλλαμβάνεται τη νύχτα 17 προς 18 Αυγούστου
και κρατείται στο Κυβερνείο της Γρανάδας...
εκτελέστηκε κοντά στη Γρανάδα, στο χωριό Βιθνάρ,
κοντά στην «Πηγή των Δακρύων»
από τους φαλαγγίτες του δικτάτορα Φράνκο)-
σαν Σήμερα 77 χρόνια πρίν... 19 Αυγούστου του 1936.
από το... "Ο Λόρκα και οι ρίζες", εκδ. Δίφρος, 1964
"...Τώρα για π ά ν τ α πια κοιμάται.
Τώρα τα μούσκλια και τα χόρτα
με δάχτυλα που δε λαθεύουν
το άνθος α ν ο ί γ ο υ ν του μυαλού του.
Και το τραγουδιστό του αίμα
κυλάει σε βάλτους και λιβάδια,
γλιστράει στο σύγκρυο των κεράτων,
άψυχο στέκει στην ομίχλη,
σε βουβαλιών σκοντάφτει πόδια,
σα μια πλατιά, μια λυπημένη,
μια σκοτεινή γ λ ώ σ σ α,
ώσπου τέλμα να γίνει από αγωνία,
π λ ά ι στον Γουαδαλκιβίρ των ά σ τ ρ ω ν "
απόσπασμα από το... "Σκόρπιο Αίμα"
(σε μετάφρ. του Νίκου Γκάτσου)
Τ'α σ τ ρ α ...δεν έχουν μνηστήρα
κι είναι τόσο όμορφα
Περιμένουν... ένα καρδιοκατακτητή
που θα τα συνοδεύσει...
σε μια δική του ι δ α ν ι κ ή Βενετία.
Κάθε νύχτα εκεί.. αγναντεύουν
-μεσ'στο απέραντο σκοτάδι τ' ουρανό-
στέλνοντας λυρικά μ η ν ύ μ α τ α
στις θαλάσσιες σ κ ι έ ς,
που φλερτάρουν στο σ κ ο τ ά δ ι.
Π ρ ο σ έ ξ τ ε κορίτσια,
όταν μια μέρα ταξιδέψω στο σκοτάδι,
μια μετά την άλλη θα σας κλέψω
με της ο μ ί χ λ η ς μου το ά λ ο γ ο....
Federico Garcia Lorca
(trad. Lunapiena)
