ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ - ΕΛΛΑΔΟΓΡΑΦΙΑ

ΕΛΛΑΔΟΓΡΑΦΙΑ

Τω καιρώ εκείνο ο ακμαιότερος κλάδος

της πελασγικής δρυός εκάλυπτε τρεις οικισμούς

πέριξ του μυστηριώδους Βράχου της Ακροπόλεως.

Αλλά μετά τα δραματικά γεγονότα της Μεσοποταμίας,

τα οποία οδήγησαν εις την έξωσιν των πρωτοπλάστων

εκ της κοιλάδος του Τίγρεως και προεκάλεσαν σύγχυσιν

εις τας φρένας των ανθρώπων, οι οικισμοί των Αθηνών

ήρχισαν να πληθύνονται παραλόγως.

Αποτέλεσμα υπήρξεν η αλματώδης επέκτασις της πόλεως

και η δημιουργία του λεγομένου άστεως,

το οποίο κατά τους αρχαιοπλήκτους ιστορικούς

εμεγαλούργησε και περιεβλήθη την αίγλην της αιωνιότητος.

Επίσκοποι και προεστοί

κατακτητές και στρατηλάτες

επαναστάτες και αστοί

της ιστορίας οι πελάτες.

Αλλά οι αρχαίοι Θεοί, εν τη μερίμνη των

δια τα υπόλοιπα πελασγικά φύλα,

απεφάσισαν την βαθμιαία κατάρρευσιν των Αθηνών

ως ηγέτιδος πόλεως  και την απαλλαγήν του Ελληνισμού,

ως εθνικού πλέον συνόλου,

εκ των κινδύνων του συγκεντρωτισμού.

Κατά τους επόμενους μακρούς αιώνας κατεβλήθησαν

αρκεταί προσπάθειαι δια την αναβίωσιν

του παλαιού άστεως, αλλ' αύται απέβησαν άκαρποι.

Ευτυχώς δε, διότι κατά την νεωτέραν

και σκληροτέραν δοκιμασίαν του γένους,

η εκ νέου κυριαρχία των Αθηνών θα απεδυνάμωνε

τας κορυφάς και τας πεδιάδας της πελασγικής γης,

αι οποίαι διεμόρφωσαν την οριστικήν φυσιογνωμίαν

της φυλής και κατηύγασαν δι' ανεσπέρου φωτός

τους ομιχλώδεις ορίζοντας της περιδεούς ανθρωπότητος.

Στο Σούλι και στην Αλαμάνα

κάναμε φως τη συμφορά

θα μας θυμούνται τάχα μάνα

καμμιά φορά;

 

Ματαία ελπίς.

Ουδείς τους ενεθυμήθη ως ζώσας αιωνιότητας,

ουδείς τους κατενόησεν εις τας πραγματικάς των διαστάσεις.

Και αι Αθήναι, καταστάσαι πρωτεύουσα νεοπαγούς κράτους,

ήρχισαν να προετοιμάζονται δια την εκ νέου απορρόφησιν

της ικμάδος του έθνους.

Αλλά η προγονική κληρονομία δεν είχεν εξ ολοκλήρου σπαταληθή

και οι μεταγενέστεροι αδελφοί του μικρού Χορμόπουλου,

εκ των Ηπειρωτικών ορέων και εξ όλων των στενωπών

της αθανάτου πατρίδος, διέπλευσαν την Αχερουσίαν

της μοίρας των με την γαλήνην του μαρτυρίου και της θυσίας.

Και τα βαρβαρικά έθνη ηπόρησαν και κατ' ιδίαν εκάγχασαν

- ακριβώς όπως αι Αθήναι.

Χτυπάτε της οργής προφήτες

καμπάνα στην Καισιαριανή

νά 'ρθουν απόψε οι Διστομίτες

νά 'ρθουν κι οι Καλαβρυτινοί

με σπαραγμό κι απελπισία

για τη χαμένη τους θυσία.

Άραγε είναι αληθές ότι η θυσία των απέβη επί ματαίω;

Ουδείς δύναται να αποφανθή μετά βεβαιότητος

και ουδείς δύναται να προεξοφλήση το μέλλον

διότι η ιστορία των ανθρώπων είμαι

μία  συνεχής παλινδρόμησις.

Αλλά με την διαρκώς ογκούμενην υπερτροφίαν της Αττικής

αι προοπτικαί διαγράφονται σκοτειναί.

Οι αρχαίοι Θεοί δεν υπάρχουν πλέον δια να δώσουν την λύσιν,

και ούτω, θάττον η βράδιον, αι Αθήναι

θα συγκεντρώσουν εις τους κόλπους των

και θα εξαφανίσουν δια παντός την Ελληνικήν αρετήν,

ως ο Κρόνος εις το απώτατον παρελθόν

κατέτρωγε τα ίδια αυτού τέκνα

ή ως ο Ήλιος εις το απώτατον μέλλον θα συγκεντρώσει

εις τας αγκάλας του τους πλανήτας του

και θα καταβροχθίσει αυτούς!

Γένοιτο! και εις τους αιώνας των αιώνων αμήν.

Πότε θ' ανθίσουνε τούτοι οι τόποι;

Πότε θα 'ρθούνε κανούργιοι ανθρώποι

να συνοδεύσουνε την βλακεία

στην τελευταία της κατοικία;


ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ

 

Ταγκόρ Ραμπιντρανάθ ~ ποιήματα

"Η καρδιά μου σήμερα  νοσταλγεί

να φτάσει στη μοναδική ευτυχισμένη ώρα


μέσα από τη θάλασσα των καιρών"

....

"Με τη δύναμη της Θέλησης

ο άνθρωπος αλλάζει τον εαυτό του.

Με τη δύναμη της Αγάπης αλλάζει τους άλλους.

Με τη δύναμη της Σκέψης αλλάζει τον κόσμο"

.....

"Πιστεύω στο αληθινό σμίξιμο
της Δύσης με την Ανατολή"


Rabindranath Tagore

(1861-1941)

Ινδός λογοτέχνης, Νόμπελ 1913

Erga Miki Theodoraki, Afieroma ston Gianni Ritso

ΤΟ ΧΤΙΣΙΜΟ

Το  Σ π ί τ ι  αυτό π ώ ς θα χτιστεί
τις πόρτες π ο ι ο ς θα βάλει
που ναι τα χέρια λιγοστά
κι  α σ ή κ ω τ ε ς οι πέτρες.

ΣΩΠΑ... τα χέρια στη δουλειά
τ ρ α ν ε ύ ο υ ν  κι.. α υ γ α τ α ί ν ο υ ν
και ΜΗΝ ξεχνάς ολονυχτίς
β ο η θ ά ν... κι οι  αποθαμένοι

Στίχοι: ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ
Μουσική: ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
με... τον Δημήτρη Μπάση

ΣΕ ΤΟΥΤΑ ΕΔΩ ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ

ΕΔΩ το ΦΩΣ

Σε Τούτα Εδώ τα Μάρμαρα


κακιά σκουριά... δεν π ι ά ν ε ι


Μ η δ έ αλυσίδα στου Ρωμιού


και στ'αγεριού το πόδι.


ΕΔΩ το ΦΩΣ... Εδώ ο γιαλός


Χρυσές γαλάζιες γλώσσες


στα βράχια ε λ ά φ ι α πελεκάν


τα σίδερα... μασάνε.


Ποίηση: ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

Μουσική:  ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

με... τον Πέτρο Πανδή

Τους προβολείς στήσε

Τους προβολείς στήσε

άπλετο φως στη ράμπα να πέφτει.

Η δράση να κυλάει

να παρασέρνεται στη δίνη.

Η τέχνη δεν πρέπει ν' αντανακλά

σαν τον καθρέφτη

μα σαν φακός να μεγεθύνει.


Στίχοι: Vladimir Mayakovsky

Μουσική, Ερμηνεία: Θάνος Μικρούτσικος

ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ: ΥΠΟΣΧΕΣΗ

ΥΠΟΣΧΕΣΗ

Τα δάκρυα που στα μάτια μας

θα δείτε ν'αναβρύζουν

ΠΟΤΕ... μην τα πιστέψετε

απελπισιά σημάδια.

ΥΠΟΣΧΕΣΗ είναι μοναχά

γι'Αγώνα Υπόσχεση.

ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ

(Μπογιάτι, Φλεβάρης 1972)

PROMESSA

Le lacrime che vedrete scorrere

dai nostri occhi,

non dovrete m a i pensare

che sono dei segni di disperazione.

Promesse sono

assolutamente,

Promesse di Lotta.

Αλέκος Παναγούλης

Trad. Lunapiena

ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ

ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ

Έλληνας Πολιτικός, Ποιητής, Ήρωας και Αγωνιστής

Πιστός Εραστής της Ελευθερίας

(2 Ιουλίου 1939 – 1 Μαΐου 1976)

κι ήταν ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ... όπως Σήμερα

Napoli, 1-5-1976

Είχα κατέβη τότε.. για την Πορεία της Πρωτομαγιάς,

στη ΝΑΠΟΛΙ, ήμουν φοιτήτρια,

στα πρώτα βήματα της γνώσης του Αγώνα,

για της Ζωής την Αξιοπρέπεια

και.. του Ανθρώπου την Ελεύθερη Πορεία....

και με περίμεναν οι φίλοι

μ'ένα γαρύφαλλο στο πέτο και δάκρυα στα μάτια...

"Τον σκότωσαν.. τον σκότωσαν... οι τύρρανοι"

έλεγαν μες το λυγμό τους...

Εκείνη τη μέρα έγραψα τα λόγια που Σου λέγαμε...

σ'ενα χαρτάκι που'χα στην τσέπη μου..

και το κρατώ σαν φυλαχτό για πάντα.

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ...

στον τόπο που Σ'αγκάλιασε με σεβασμό

ανάμεσα σε φίλους που Σ'αγάπησαν

και Σ'αγαπούνε πάντα.

Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΑΛΕΚΟ!