Δευτέρα 16 Απριλίου 2012

Ο Σον Κόνερι απαγγέλει την Ιθάκη του Καβάφη



ITHAKA
When you sail for Ithaka,
Wish that your trip be long,
Full of adventures, full of knowledge.
The Laistrygonians and the Cyclopes,
Angry Poseidon do not fear; things
Like these on your trip you'll never find
If your thoughts are pure, if eclectic
Emotions fill your heart and your mind.
The Laistrygonians and the Cyclopes,
Angry Poseidon you will not meet
If you do not carry them in your heart,
If your mind is not filled with them.

Wish that your trip be long.
Many a summer morns arrive
That with joy and pleasure you enter
Into ports that you've never seen before;
To stop by Phoenician trading posts
And buy things of various sorts:
Mother of pearl and corals, ebony and amber,
And hedonic perfumes of all sorts -
As many as you can carry sensual perfumes;
Many an Egyptian city you must see,
And from the experts learn and learn .

Forever Ithaka must be in your mind.
To get there is the goal of your trip.
But do not hurry your journey at all.
It is better if it were to take many years;
And you an old man to finally anchor there,
Rich with what you gathered from this trip,
Expecting no wealth that Ithaka will give you.

Ithaka already gave you that great trip.
Without her, you would have never sailed at all.
But she has nothing else to give you from now on.


And if you find her poor, she didn't mislead you.So wise that you already are, so experienced,You now comprehend what Ithakas really are.

 
by K. P. Kavafis
Translated by Alex Moskios

Η Έλλη Λαμπέτη διαβάζει Καβάφη - Ιθάκη



ΙΘΑΚΗ



Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,

να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,

γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος  γ ν ώ σ ε ι ς.

Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,

τον θυμωμένο Ποσειδώνα... μη  φ ο β ά σ α ι,

τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,

αν μεν' η  σ κ έ ψ ι ς  σου υψηλή, αν εκλεκτή

συγκίνησις.. το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.

Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,

τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,

αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,

αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.


Πολλά τα καλοκαιρινά πρωϊά να είναι

που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά

θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους,

να σταματήσεις σ' εμπορεία Φοινικικά,

και τες καλές πραγμάτειες ν' αποκτήσεις,

σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ' έβενους,

και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,

όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά,

σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,

να μάθεις και να μάθεις απ' τους σπουδασμένους.

Π ά ν τ α  στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.

Το φθάσιμον εκεί ειν' ο προορισμός σου.


Αλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.

Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει

και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί,

πλούσιος με όσα κέρδισες στο δρόμο,

μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.

Η Ιθάκη σ'έδωσε τ' ωραίο ταξείδι.


Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.

Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δε σε γέλασε.

Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,

ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν.



Κ. ΚΑΒΑΦΗΣ -1911

..περί αισθημάτων


..περί αισθημάτων


Α κολουθώντας.. τη ροή του ποταμού

Ι χθύς.. αντίθετα στο ρεύμα

Σ εριάνησε τη ματιά σου στο άπειρό

Θ ησαυρός να γίνει.. της εικόνας η σκιά.

Η δονικό το χάδι της στιγμής.. που χάνεται

Μ υστική ανάσα νοσταλγίας.. στη σιωπή.

Ά ργος πιστός η προσμονή.. μια μέρα ξεψυχά

Τ ο ξέρεις.. ξένος και μόνος θα φτάσεις στην Ιθάκη

Α νάμνησης απόηχος.. ο Κύκλωπας και η Κίρκη.


Lunapiena

Παρασκευή 13 Απριλίου 2012

ΒΙΚΥ ΜΟΣΧΟΛΙΟΥ "Μεγάλη Παρασκευή" ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ



ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ


Στο περιβολάκι μπρος στην εκκλησιά

έμοιαζες πουλάκι σ΄άγρια φυλλωσιά

δυόσμο κι αγιοκέρι κράταγες στο χέρι

... κι έλεγες: "Ραβί σώσε μας και πάλι"!

.... Ητανε Μεγάλη Παρασκευή


Νύχτες κι άλλες νύχτες γύρισε η χρονιά

του πολέμου οι δείχτες σήμαναν εννιά

κι είδαμε να βγαίνει μ΄όψη κολασμένη

μέσα απ΄το κλουβί το φριχτό τσακάλι

...Ητανε Μεγάλη Παρασκευή


Τα παιδιά φευγάτα έρμα τα χωριά

πάλευαν τα νειάτα για τη Λευτεριά

κι όταν ήρθα λίγο να σε δω πριν φύγω

έκλαιγες βουβή με σκυφτό κεφάλι

...Ητανε Μεγάλη Παρασκευή



Στίχοι: Νίκος Γκάτσος

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος

Πρώτη εκτέλεση: Βίκυ Μοσχολιού

από το Δίσκος "ΝΥΝ ΚΑΙ ΑΕΙ" - 1974

Τετάρτη 11 Απριλίου 2012


.

Ποίημα Κασσιανής Μοναχής


Κύριε

Eγώ η γυναίκα η μολυσμένη των αμαρτιών

στα σπλάχνα μου την θεότητά σου

κι έγινα μυροφόρος

Με οδυρμούς μύρα ακουμπώ

εμπρός από τον τάφο σου.

Τα σπλάχνα μου η νύχτα τα κατέχει

Μανία η ακολασία μου

Σκοτάδι και θάνατος της σελήνης

ο έρως μου της αμαρτίας .

 

Πάρε τα μάτια μου

μαζί με τα δάκρυά τους

εσύ που όρισες η θάλασσα

να κατάγεται από τα σύννεφα.

Κλίνε πάνω από τον στεναγμό

τον πιό βαθύ της καρδιάς μου

Εσύ που έκαμψες τούς ουρανούς

γιά να χωρέσει το άφατο..

Θέλω να φιλήσω τα πόδια σου

τα ανέγγιχτα… και να τα προστατεύω

μέσα στις θηλειές των μαλλιών μου

Στο σούρουπο του παράδεισου η Εύα

τους κρότους ακούει και ταράζεται

τρόμαξε και εκρύφθη…

Σωτήρα μου και των ψυχών σωτήρα

Ποιός το κουβάρι των αμαρτιών μου

θα έρθει να ξετυλίξει..

Στης τιμωρίας σου την άβυσσο

ποιος.. πώς να κρατηθεί..

Μην αποστρέψεις το βλέμμα σου

από πάνω μου.

Βλέπε με.. την δούλη σου Εσύ

που Είσαι το Έλεος.


ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ

Ο Κήπος της Γεσθημανή 

 

Παραιτήθηκε χωρίς έχθρα,

σαν να γύριζε δανεισμένα πράγματα,

τα θαύματά Του και τη δύναμή Του.

Και τώρα, ήταν θνητός σαν εμάς.
 

Βλέπεις την προέλαση των αιώνων,

σαν την πορεία προς Εμμαούς.

Μπορεί ν’ ανάψει τις καρδιές στο δρόμο.

Λόγω της φοβερής μεγαλοσύνης

που υπάρχει στο εθελούσιο μαρτύριο,

κατεβαίνει μέχρι τον τάφο.


"Κατεβαίνω στον τάφο

και στην Τρίτη μέρα «αναστήσομαι»

Και σαν τις σχεδίες που πλέουν στο ποτάμι,

έτσι σε μένα για την κρίση,

όπως οι μαούνες στη σειρά,

οι αιώνες, από το σκοτάδι,

θα έρχονται παρασυρμένοι…
 

Borís Leonídovi Pasternàk

(1890-1960)

Ρώσος ποιητής και συγγραφέας,

ο οποίος αρνήθηκε για πολιτικούς λόγους

το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1958

ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΗΣ ΓΕΘΣΗΜΑΝΗΣ - ♥ ♪♫ Lyrics ♥ ♪♫



Στον ΚΗΠΟ της ΓΕΣΘΗΜΑΝΗ



Στον κήπο της Γεσθημανή

και λίγο παραπέρα


άπλωσα την καρδούλα μου

στο φως και την ημέρα

ν' ακούσει... τον αέρα


να μάθει... το σκοπό



Στον κήπο της Γεσθημανή


και λίγο παραπέρα


πρόδωσα κάποιον έρωτα


στην πρώτη καλησπέρα


και πέταξα τη βέρα


στο πρώτο σ' αγαπώ



Και μπήκα στο χορό


με το μισό φτερό


να γέρνει προς τα σένα


κι αντί για θησαυρό

κατάφερα να βρω

στα μάτια σου.. εμένα 

Στον κήπο της Γεσθημανή


ένα Σάββατο βράδυ


έριξα την ψυχούλα μου


στο πιο βαθύ πηγάδι


να μάθει.. στο σκοτάδι

 να βγάζει.. το σταυρό.



Στο κήπο της Γεσθημανή

μέσα στο ίδιο βράδυ


έγινα... στο καντήλι μου

η φλόγα και το λάδι


και τ' ουρανού το χάδι


με βρήκε.. στο πλευρό.




Στίχοι: Αντώνης Τσαγρής


Μουσική: Βασίλης Δημητρίου

Πρώτη εκτέλεση: Αναστασία Μουτσάτσου


από το άλμπουμ "Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΘΥΜΟΣ"