Σάββατο 7 Μαΐου 2011

Για Σένα που.. Είσαι ΜΑΝΟΥΛΑ


Για Σένα.. που Ε ί σ α ι ΜΑΝΟΥΛΑ

Ε ί σ α ι η στέρεα Γη.. που πάντοτε γυρίζει
χ
ωρίς στιγμή να κουραστεί
Ε ί σ α ι η Άνοιξη.. που το σύμπαν υμνεί
όταν γεννιέται ένα λουλούδι.
Ε ί σ α ι το δάσος.. που χωρίς παράπονο
φιλοξενεί άγρια ουρλιαχτά.. και μελωδίες.
Ε ί σ α ι η νύχτα.. που τ'αστρα αγκαλιάζει
κρυμμένα μυστικά, όνειρα κι επιθυμίες.
Ε ί σ α ι της θάλασσας... τ'απέραντο γαλάζιο
που μέσα της.. τον ήλιο καθρεφτίζει.

Ίσκιος προστασίας.. η παρουσία σου
κι η αγκαλιά σου.. ζεστή φωλιά
Ωκεανός αγάπης... το βλέμμα σου
κι Αγάπης ύμνος.. της καρδιά σου η λαλιά
Τ'ουρανού χαμόγελο... η κάθε σου ευχή
κι η κάθε συμβουλή σου.. πυξίδα στη ζωή
Θ ε ϊ κ ή Γυναίκα.. που τη Ζωή εγκυμονεί!

Lunapiena
 

Beethoven: Symphony No. 9; Handel: Organ Concerto





BEETHOVEN - 9η ΣΥΜΦΩΝΙΑ..

σαν ΣΗΜΕΡΑ... στις 7 Μαΐου του 1824,

κάνει πρεμιέρα.. στην Βιέννη



"ΩΔΗ στη ΧΑΡΑ"
για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και την ΑΔΕΛΦΟΣΥΝΗ
των Λαών...

Τρίτη 3 Μαΐου 2011

ΜΑΓΙΚΗ ΠΟΛΙΣ.. "πως να στριμώξεις.. τη Ζωή και τα ονειρά σου"



Μια ΠΟΛΗ ΜΑΓΙΚΗ

Μια πόλη μαγική

ζούμε μαζί οι δυο αγαπημένοι

μια πόλη σαν κι αυτή

...πεθαίνει, ζει

κι αλλάζει μαγεμένη.


Σαν πέσει η σκοτεινιά

η αναπνοή μου

θα σ μ ί ξ ε ι με τ' αγέρι

τ ό τ ε ς  η πόλη θα φανεί

μ ο ν ά χ η    ε ρ η μ ι κ ή

σαν τ' ακριβό μου αστέρι.


Στίχοι και Μουσική: ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ

Κυριακή 1 Μαΐου 2011

ΑΥΡΙΟ ΦΩΣ... του ΑΛΕΚΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ


Αύριο ΦΩΣ

Γέλια ζωής

Χαρὲς μακρυνές

Σκέψεις Αγάπης

Στιγμὲς φωτεινές

Ἐλπίδες θρεμμένες

Πίστης δουλειά

Μνήμες κρυμμένες

Πόνου Φωτιά

Λεύτερη σκέψη

Δούλο κορμί

Θλιμμένη όψη

Χαρούμενη ορμὴ

Τέτοιο σημάδι

Αγώνα αδελφός

Τώρα σκοτάδι

ΑΥΡΙΟ ΦΩΣ


Αλέκος Παναγούλης

 




"Αγάπησα το ΦΩΣ πολύ

Ετσι κατόρθωσα ένα κερί ν'ανάψω.. "
ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ

Σάββατο 30 Απριλίου 2011

ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ... ΛΑΚΗ ΣΑΝΤΑ



ΕΦΥΓΕ... Σήμερα απ΄τη Ζωή.....

σε ηλικία 89 ετών ο Απόστολος Φιλίππου Σάντα


ο Ήρωας ΛΑΚΗΣ ΣΑΝΤΑΣ.. που ΚΑΤΕΒΑΣΕ

τη νύχτα της 30ης προς 31ης Μαΐου του 1941,

την σβάστικα από το Βράχο της Ακρόπολις...

μαζί με τον ΜΑΝΩΛΗ ΓΛΕΖΟ..

Νεαρός Φοιτητής στη Νομική τότε.. μόλις 19 χρονών..!


Ο ΛΑΚΗΣ ΣΑΝΤΑΣ κατάγεται από τη Λευκάδα..
 
και γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου του 1922 στην Πάτρα
 
το 1934... ήρθε στην Αθήνα μαζί με την οικογένειά του
 
Το 1940 τον βρίσκει Φοιτητή της Νομικής Σχολής
 
του Πανεπιστημίου Αθηνών...
 
Το 1942... εντάσσεται στο ΕΑΜ

και στη συνέχεια στην ΕΠΟΝ
 
συνεχίζει να Πολεμά με τον ΕΛΑΣ

και το 1944 τραυματίζεται.

 
Το 1946... βρίσκεται σε Εξορία στην Ικαρία,
 
το 1947 φυλακίζεται στην Ψυττάλεια
 
και το 1948 και πάλι Εξορία στη Μακρόνησο.
 
 Από εκεί κατάφερε να ξεφύγει στην Ιταλία
 
και στη συνέχεια στον Καναδά,
 
 όπου θα ζήσει μέχρι το 1963...
 
οπότε και επέστρεψε στην Ελλάδα.

Παρασκευή 29 Απριλίου 2011

Καβάφης - Το πρώτο σκαλί



Το πρώτο σκαλί


Εις τον Θεόκριτο παραπονιούνταν

μιά μέρα ο νέος ποιητής Ευμένης·

«Τώρα δυό χρόνια πέρασαν που γράφω

κ' ένα ειδύλιο έκαμα μονάχα.

Το μόνον άρτιόν μου έργον είναι.

Αλλοίμονον, είν' υψηλή το βλέπω,

πολύ υψηλή της Ποιήσεως η σκάλα·

και απ' το σκαλί το πρώτο εδώ που είμαι

ποτέ δεν θ' αναιβώ ο δυστυχισμένος».


Ειπ' ο Θεόκριτος· «Αυτά τα λόγια

ανάρμοστα και βλασφημίες είναι.

Κι αν είσαι στο σκαλί το πρώτο, πρέπει

νάσαι υπερήφανος κ' ευτυχισμένος.

Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι·

τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα.


Κι αυτό ακόμη το σκαλί το πρώτο

πολύ από τον κοινό τον κόσμο απέχει.

Εις το σκαλί για να πατήσεις τούτο

πρέπει με το δικαίωμά σου νάσαι

π ο λ ί τ η ς  εις των ιδεών την  π ό λ ι.


Και δύσκολο στην πόλι εκείνην είναι

και σπάνιο να σε πολιτογραφήσουν.

Στην αγορά της βρίσκεις Νομοθέτας

που δεν γελά κανένας τυχοδιώκτης.

Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι·

τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα».



Κωνσταντίνος Π. Καβάφης



ΕΠΕΣΤΡΕΦΕ- Volta - Kavafis


ΕΠΕΣΤΡΕΦΕ


Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,

αγαπημένη αίσθησις

ε π έ σ τ ρε φ ε και παίρνε με-

...όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη,

κ'επιθυμία παληά ξαναπερνά στο αίμα,

όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,

κ'αισθάνονται τα χέρια σαν ν'αγγίζουν πάλι.


Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,

όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται



Κ. ΚΑΒΑΦΗΣ