ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ

ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ Αυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό,

αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτου απ’τα ξένα βήματα, αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο

αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο..................... Questi alberi non si adattano nella mancanza di cielo, queste pietre non si adattano sotto passi nemici questi volti si adattano solo al Sole queste anime si adattano solo alla giustizia............................... (trad. Lunapiena)

ΙΝΔΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ

Il Tramonto Το Ηλιοβασίλεμα Allora, io ero la, sulla più alta delle montagne, e tutto intorno a me c'era l'intero cerchio del mondo. Τότε, εγώ ήμουν εκεί, στο πιό ψηλό βουνό και γύρω μου ήταν ολόκληρος ο κύκλος του κόσμου. E mentre ero la, vidi più di ciò che posso dire e capii più di quanto vidi; perché stavo guardando in maniera sacra la forma spirituale di ogni cosa, e la forma di tutte le cose che, tutte insieme, sono un solo essere. Και ενώ ήμουν εκεί, είδα περισσότερα απ'όσα μπορώ να διηγηθώ και κατάλαβα περισσότερα απ'όσα είδα, γιατί ατένιζα με τρόπο ιερό την πνευματική μορφή των πραγμάτων, την μορφή όλων των πραγμάτων, που όλα μαζί είναι μόνο Ένα Πράγμα. E io dico che il sacro cerchio del mio popolo era uno dei tanti che formarono un unico grande cerchio, largo come la luce del giorno e delle stelle, e nel centro crebbe un albero fiorito a riparo di tutti i figli di un'unica madre ed in un unico padre. Και σας λέω ότι ο ιερός κύκλος του λαού μου, ήταν ένας μεταξύ άλλων, που σχημάτιζαν ένα ενιαίο μεγάλο κύκλο, φαρδύ όπως το φώς της μέρας και των άστρων μαζί, και στο κέντρο μεγάλωνε ένα δέντρο ανθισμένο, προστατευμένο από όλα τα παιδιά μιας μοναδικής μητέρας και ενός μοναδικού πατέρα. E io vidi che era sacro... E il centro del mondo è dovunque. Και είδα ότι ήταν ιερό. Και το κέντρο του κόσμου είναι παντού. Alce Nero (Heaka Sapa) (1863-1950) Sioux Oglala Trad. Lunapiena

Στο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟ....

Nel labirinto della mia mente Tu sei la fiamma che resiste al vento feroce. Nel labirinto della mia anima Tu sei il raggio solare che illumina il buio e mi regala calore. Nel labirinto d questo mondo oscuro e nebuloso Tu sei il mito che mi guida alla via di uscita. Tu sei la mia Ariana La mia speranza... Aspettami. Lunapiena ................................... Στο λαβύρινθο του νού μου εσύ είσαι η φλόγα π'αντιστέκεται στον αγριεμένο άνεμο. Στο λαβύρινθο της ψυχής μου εσύ είσαι η ακτίνα του Ήλιου που χρωματίζει το σκοτάδι και μου χαρίζει ζεστασιά. Στο λαβύρινθο αυτού του κόσμου ανάμεσα σε σύννεφα κι ομίχλη, είσαι ο μίτος που μ'οδηγεί που μου δείχνει το δρόμο. Εσύ είσαι η δική μου Αριάδνη Είσαι η ελπίδα μου! Περίμενέ με......... Lunapiena

Πρόσκληση... από τον Rabindranath Tagore

Για τη Γιορτή του Κόσμου

 Έλαβα την δική μου πρόσκληση
 για την γιορτή του κόσμου.
 Ήταν δυό μάτια γαλανά
 κι ένα βαθύ ζεστό βλέμμα, 
 αρχίσαμε έτσι να παίζουμε, 
 κι από παιχνίδι σε παιχνίδι, 
 γνώρισα την αγάπη
 κι από χάδι σε χάδι,

 έμαθα το παιχνίδι 

 και τώρα ο κόσμος..
  έγινε γιορτή
 και η γιορτή.. Αγάπη 
 και η Αγάπη... Κόσμος. 

 Rabindranath Tagore  
  trad. Lunapiena

Ho ricevuto il mio invito 
 alla festa di questo mondo 

 Erano due occhi azzurri

 caldi.. infiniti.. morbidi 

 e abbiamo cominciato 

  a giocare 

 di gioco.. in gioco 

 ho conosciuto l'amore 

 di carezza.. in carezza 

 ho conosciuto il gioco 

 e ora il mondo 

 è diventato festa 

 e la festa.. Amore 

 e l'Amore.. Mondo! 

 Rabindranath Tagore

Parole del Cuore...

L'amore non può morire

Ho guardato dentro di me.

Ho cercato in ogni angolo del mio cuore.

Spazi di luce di un piacere per un amore intenso.

Spazi di buio della mancanza e nostalgia di te.

Sei stato e lo sei ancora

il mio più grande amore

come il sangue che mi nutre

ed il respiro che mi pulisce.

In ogni angolo del mio cuore

avevi piantato le tue radici.

Accarezzo ancora la tua figura.

Mi tornano in mente parole d'amore

sentite con quella voce calda e sincera

e la tua voglia di giocare.

Sei stato il mio tempio

dove adoravo il dio dell'amore.

Sei vivo dentro di me.

Ho cercato in vano a cancellarti

con le mie lacrime.

Ho cercato di bere l'elisir dell'oblio,

il succo di loto come i compagni di Ulisse.

Ma le tue sirene giocano ancora con me

a cantare il desiderio.

Non mi piace chiudere gli orecchi

è tanto dolce il loro canto

si mischia con l'aria del mio respiro

è arriva fino al mio cuore regalandomi vita.

Non si cancella la tua presenza.

Sei il mio caro e amato ricordo.

L'amore non si può morire...

vive sempre su quell'angolo

della mia esistenza,

che si è chiamato nostalgia.

Io e te siamo uniti per sempre.

"Cosa sarebbe veramente

il saturno senza i suoi anelli ?

Cosa sarebbe la luna

senza la riflessione del suo sole ?"

Senza la nostra storia d'amore,

io non sarei io e tu non saresti tu.

Lunapiena

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Γιατί βαθιά μου δόξασα και πίστεψα τη γη και στη φυγή δεν άπλωσα τα μυστικά φτερά μου, μα ολάκερον ερίζωσα το νου μου στη σιγή, νά που και πάλι αναπηδά στη δίψα μου η πηγή, πηγή ζωής, χορευτική πηγή, πηγή χαρά μου. Γιατί ποτέ δε λόγιασα το πότε και το πώς, μα εβύθισα τη σκέψη μου μέσα στην πάσαν ώρα, σα μέσα της να κρύβονταν ο αμέτρητος σκοπός, νά τώρα που, ή καλοκαιριά τριγύρα μου είτε μπόρα, λάμπ' η στιγμή ολοστρόγγυλη στο νου μου σαν οπώρα, βρέχει απ' τα βάθη τ' ουρανού και μέσα μου ο καρπός! Γιατί δεν είπα: «εδώ η ζωή αρχίζει, εδώ τελειώνει...» μα «αν είν' η μέρα βροχερή, σέρνει πιο πλούσιο φως, μα κι ο σεισμός βαθύτερη τη χτίση θεμελιώνει, τι ο ζωντανός παλμός της γης που πλάθει είναι κρυφός» νά που, ό,τι στάθη εφήμερο, σα σύγνεφο αναλιώνει, νά που ο μέγας Θάνατος μου γίνηκε αδερφός! Αγγελος Σικελιανός

Τάσσος Λειβαδίτης - Tassos Livaditis

"Πεθαίνουν τα όνειρα μέσα στην εκπλήρωση. Και μόνο εκείνα τ άλλα, που η τύχη ή έστω οι περιστάσεις Τους αρνήθηκαν την ύπαρξη, εκείνα ζουν για πάντα. Κι όταν, καμιά φορά, ξυπνάς τη νύχτα Τ'ακούς να πεταρίζουν μέσα σου, τεράστια κι άγρυπνα Σαν τα δυστυχισμένα βλέφαρα των τυφλών. Τάσσος Λειβαδίτης ........................... Muore ogni sogno nella sua esecuzione e solo a quelli che il destino o forse le situazioni le hanno negato l'esistenza, solo quelli vivrano per sempre. E quando, a volte, ti svegli nella notte li ascolti che volano dentro di te, immensi e vigili come le infelici palpebre dei ciechi. Tasos Livaditis Trad. Lunapiena