Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Καρυωτάκης - Είμαστε κάτι ξεχαρβαλωμένες κιθάρες


Κ. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ: 
Είμαστε... κάτι ξεχαρβαλωμένες κιθάρες
ο άνεμος όταν περνάει, 
στίχους ήχους παράφωνους... ξυπνάει
στις χορδές που κρέμονται σαν καδένες.
Είμαστε κάτι... απίστευτες αντένες.

Είμαστε κάτι... απίστευτες αντένες
υψώνονται σαν δάχτυλα στα χάη
στην κορυφή τους... το άπειρο αντηχάει
μα γρήγορα θα πέσουνε σπασμένες.
Είμαστε κάτι.... απίστευτες αντένες.

Είμαστε... κάτι διάχυτες αισθήσεις
χωρίς ελπίδα να συγκεντρωθούμε
στα όνειρά μας... μπερδεύεται όλη η φύσις
στο σώμα στην ενθύμηση... πονούμε
κι η ποίηση... είναι το καταφύγιο που φθονούμε.
Είμαστε κάτι... διάχυτες αισθήσεις.

Είμαστε... κάτι ξεχαρβαλωμένες κιθάρες, 
..κάτι απίστευτες αντένες, 
...κάτι διάχυτες αισθήσεις
στο σώμα μας μπερδεύεται όλη η φύσις.
Είμαστε... κάτι ξεχαρβαλωμένες κιθάρες.
Είμαστε κάτι ξεχαρβαλωμένες κιθάρες.
Είμαστε... κάτι απίστευτες αντένες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ευχαριστώ για την επίσκεψη.
Grazie per la tua Gentilezza.

Lunapiena