Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2013

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΒΟΣ: ΕΙΣ ΨΑΡΑ


Ωδή δευτέρα

    Ερατεινή, γλυκεία
θυγάτηρ, Υπερίονος,
πόσον, ω χρυσοβλέφαρος,
πόσον δεκτή και νόστιμη
                φέγγεις, ω η μ έ ρ α.

[β'-ιγ']
    Ι δ ο ύ  τα πολυτάραχα
κύματα της θαλάσσης·
ιδού, ιδού των αμώμων
Ψαρών δικαιοτάτων
                η τραχείαι πέτραι.

    Αυτού καμμία κιθάρα
φθοροποιός, όχι όργια,
όχι κρότος Μαινάδων,
ούτ' Έρωτος παιγνίδια
                τον νουν συγχίζουν.

    Αλλ' ως, κατά το βράδυ
το θερινόν, ανάπτονται
ταχείαι, συχναί η ολύμπιαι
αστραπαί και θαμβώνουσι
                τους οδοιπόρους·

    Ούτως τα μεν θηκάρια
σωρηδόν ερριμένα
κρύπτουν την γην, τους βράχους·
ο δε σιδηροχάρμης
                άφοβος ’ρης
    Κ ι ν ε ί,,, την νήσον. 

Χίλια πολέμου χάλκεα όργανα
βροντούν· εις τον αέρα
των ξίφων μύριαι γλώσσαι
                λάμπουν, κλονούνται.

    Μία βοή σηκώνεται,
μία μόνη  ε π ι θ υ μ ί α,
και ωσάν ακτίνα ουράνιος,
ως φλόγα εις δάση ευάνεμα
                καίει τας καρδίας.

    "Υ π έ ρ... γονέων και τέκνων,
"υπέρ των γυναικών,
"Υ π έ ρ... πατρίδος πρόκειται
"και πάσης της  Ε λ λ ά δ ο ς
                "ό σ ι ο ς  αγώνας.
    "Θαλπτήριον της ημέρας
"φ ω ς, δια πάντοτε χαίρε·
"και σεις οπού ευφραίνετε
"με φωνήν ηδυόνειρον
                "της γης τα τέκνα.

    "Χαίρετ', ελπίδες. - Ήλθε
"της ’γαρ το υπερήφανον
"σπέρμα· επάνω εις τας όχθας
"των Ψαρών, αλαλάζον
                "σφόδρα, κατέβη.

    "Ω  Π α τ ρ ί ς, την εκούσιον
"δέξου θυσίαν"... - Αστράπτει. -
Σεισμός πολέμου ακούεται.
Υπό τύμβον υψήνορα
                ή ρ ω ε ς... κοιμώνται.

    Επί το μέγα ερείπιον
η  Ε λ ε υ θ ε ρ ί α... ολόρθη
προσφέρει δύο στεφάνους·
εν' από γήινα φύλλα,
                κι άλλον απ' άστρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ευχαριστώ για την επίσκεψη.
Grazie per la tua Gentilezza.

Lunapiena