Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2015

Τ. ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ: Ασφαλής Κατεύθυνση



Τ. ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ: "Ασφαλής κατεύθυνση" 

διαβάζει.... ο Ποιητής...
από τη συλλογή
Ο τυφλός με τον λύχνο, 1983

Στη μνήμη των αδελφών μου 
Ντίνου, Μίμη και Αλέκου

Κι επειδή τα οικονομικά μου... 
πήγαιναν όλο και στο χειρότερο, 
άρχισα να γίνομαι εφευρετικός :
 κατέβαινα, λόγου χάρη, 
στο υπόγειο όπου βρισκόταν 
ένα παλιό χαλασμένο ρολόι, 
το έβαζα στην πιο κρίσιμη ώρα 
και π ε ρ ί μ ε ν α
- κι ας είναι ευλογημένο τ' όνομα του Θεού, 
ποτέ δεν έπεσα έξω, ύστερα, υπερήφανος, 
πήγαινα στο οινομαγειρείο, 
όπου ο ατμός απ' τις κατσαρόλες 
με γέμιζε θρησκευτικές σκέψεις, 
συνωστιζόταν ο φτωχόκοσμος,
μέθυσοι με ποδοπατημένα καπέλα,
 λόγια χιλιοειπωμένα 
σαν τις εποχές, ώσπου, τέλος, πιωμένος, 
έπαιρνα από πίσω 
κάποιον απ' τους νεκρούς μου 


κι έτσι έβρισκα π ά ν τ α το σπίτι μου.

Μια νύχτα θα κάνουμε μία μεγάλη σκέψη 
αλλά δεν πρέπει να την πούμε πουθενά, 
είναι η μόνη Δ ι κ α ι ο σ ύ ν η. 
Ύστερα θα βγούμε στους δρόμους, θα βρέχει 
και η βροχή έχει και εκείνη την ιδιωτική της ζωή, 
ενώ εμείς δεν είχαμε. Θα αργοπορήσουμε 
μπροστά σε ένα φαρμακείο, 
μιας και είμαστε θνητοί και αφού οι ουρανοί 
γ ν ω ρ ί ζ ο υ ν... την αθωότητα μας. 



Τ έ λ ο ς... όπως θα ξημερώνει
θα χτυπήσουμε την πόρτα του σπιτιού μας, 
α λ λ ά... κανείς δεν θα μας γνωρίζει. 
Είναι απίστευτο.... 
σαν τις μεγάλες μέρες που ζήσαμε. 
Α ν τ ί ο λοιπόν, 
ας ανοίξουμε την ομπρέλα μας 
και ας προσπεράσουμε βιαστικά...
 το τέλος μίας εποχής...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ευχαριστώ για την επίσκεψη.
Grazie per la tua Gentilezza.

Lunapiena