Παρασκευή, 3 Αυγούστου 2012

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ: Υψικάμινος


ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ:

Από την Υψικάμινο, 1935


Είμεθα όλοι ε ν τ ό ς του μέλλοντός μας.

Όταν τραγουδάμε τραγουδάμε

εμπρός στους εκφραστικούς πίνακες των ζωγράφων

όταν σκύβουμε εμπρός στα άχυρα μιας καμμένης πόλεως

όταν προσεταιριζόμεθα την ψιχάλα του ρίγους

είμεθα όλοι εντός του μέλλοντός μας

γιατί ό,τι και αν επιδιώξουμε

δεν είναι δυνατόν να πούμε όχι να πούμε ναι

χωρίς το μέλλον του προορισμού μας

όπως μια γυναίκα δεν μπορεί να κάμη τίποτε

χωρίς την πυρκαγιά που κλείνει

μέσα στη στάχτη των ποδιών της.

Όσοι την είδαν δεν στάθηκαν να ενατενίσουν

ούτε τα συστρεφόμενα κηπάρια

ούτε την ευωχία των μαλλιών που λατρεύτηκαν

ούτε τα σουραύλια των εργαστηριακών μεταγγίσεων

από μια χώρα σε φλέβες κόλπου θερμού

προστατευομένου από τα εγκόσμια

και τα μελτέμια της κυανής ανταύγειας

λιγυρών παρθένων.


Είμεθα όλοι εντός του μέλλοντος

μιας πολυσύνθετης σημαίας που κρατεί

τους εχθρικούς στόλους

εμπρός στα τείχη της καρδιάς μου

κατοχυρώνοντες ψευδαισθήσεις πιστοποιούντες

ενδιάμεσες παρακλητικές μεταρρυθμίσεις

χωρίς να νοηθή το αντικείμενον της πάλης.

Στιγμιότυπα μας απέδειξαν

την ορθότητα της πορείας μας

προς τον προπονητήν του ιδίου φαντάσματος

της προελεύσεως των ονείρων

και του καθενός κατοίκου της καρδιάς

μιας παμπαλαίας πόλης.


Όταν εξαντληθούν τα χρονικά μας

θα φανούμε γυμνότεροι και από την άφιξι 

της καταδίκης παρομοίων πλοκαμιών

και παστρικών βαρούλκων γιατί όλοι μας είμεθα εντός...

της σιωπής του κρημνιζομένου πόνου

στα γάργαρα τεχνάσματα του μέλλοντός μας.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ



ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ

Σκοπός της ζωής μας δεν είναι η χαμέρπεια.

Υπάρχουν απειράκις ωραιότερα πράγματα

και απ’ αυτήν την αγαλματώδη παρουσία

του περασμένου έπους.

Σκοπός της ζωής μας είναι η Α γ ά π η.

...Σκοπός της ζωής μας είναι η ατελεύτητη μάζα μας.

Σκοπός της ζωής μας

είναι η λυσιτελής παραδοχή της ζωής μας

και της κάθε μας ευχής εν παντί τόπω εις πάσαν στιγμήν

εις κάθε ένθερμον αναμόχλευσιν των υπαρχόντων.

Σκοπός της ζωής μας είναι το σεσημασμένον δέρας

της υπάρξεώς μας.



ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ


...από την Υψικάμινο, 1935